24 november 2002
Thema: Represie
Door: Henk Ruyssenaars
"Operatie Joint Strike at Fortuyn"
Op zaterdag 23 november meldt het NRC Handelsblad dat Volkert van der G. de moord op Pim Fortuyn bekend zou hebben. Ruim zes maanden na de moord in het mediapark in Hilversum én een massale perscampagne, wordt met mediale begeleiding verder gewerkt aan het 'afronden & serveren' van de gewenste oplossing.
"ANP-23 november 2002 - De verdachte van de moord op Pim Fortuyn, Volkert van der G., heeft deze week een bekentenis afgelegd. Van der G. zou op 6 mei tot zijn daad zijn gekomen, omdat hij Fortuyn als een groot gevaar voor de samenleving zag. Dat meldt NRC Handelsblad bij monde van 'betrouwbare justitiële bronnen'. Van der G. zou "uitvoerig en meewerkend" hebben gesproken over zijn motief, de herkomst van het moordwapen en de voorbereidingen van de aanslag." Een absoluut unicum in de Nederlandse rechtspraak... De opvallende verklaring van het Openbaar Ministerie is 'opgesteld in samenwerking met de advocaten van de aangeklaagde'. Hetgeen een absoluut unicum is in de Nederlandse rechtspraak, want er bestaan geen officiële en rechtsgeldige precedenten van een dergelijke samenwerking tussen aanklagers en verdedigers.
Informatie betreffende de bekentenis of mogelijke bewijzen, is dus niet
afkomstig uit betwiste bronnen, eerder 't tegendeel. En volledig
oncontroleerbaar. NRC handelsblad, het OM noch Justitie geldt tegenwoordig
jammer genoeg nog als erg betrouwbaar, en zover als bekend heeft in de
Fortuyn-zaak geen enkele onafhankelijke journalist of instantie met Van der G.
kunnen spreken. Of daadwerkelijk enige controle op het moordonderzoek kunnen
uitoefenen. Alle beweringen uit 'betrouwbare justitiële bronnen' én de hele
bewijsvoering is dientengevolge afkomstig van overheidsinstanties die in het
verleden herhaaldelijk hebben bewezen onbetrouwbaar te zijn. Waaronder het in
permanent diskrediet verkerende Openbaar Ministerie, Justitie en het (zie
Bouterse-fiasco) daarmee nauw samenwerkende dagblad NRC. Plus vele 'spin
doctors' in samenwerking de AIVD/ex-BVD, en de militaire inlichtingendiensten.
Betere journalistieke research betreffende overheidszaken is hard nodig maar
wordt door dezelfde overheid en media-eigenaren tegengewerkt en maar mondjesmaat
toegestaan of gepubliceerd. Het huidige journalistieke systeem "voor een deur
zitten te wachten om daarna belogen te worden" heeft een desastreus effect op
wat er nog rest van de vrije nieuwsgaring.
Precedentloos en bizar justitieel schouwspel
Het is overigens een verwachtte ontwikkeling in een bizar mediaal/justitieel
schouwspel waarbij ruim een half jaar lang de Nederlandse Justitie zweeg, het OM
zweeg, en Volkert van der G. zweeg. Gezegd werd dat Van der G. zich beriep op
zijn zwijgrecht. Ook de raadslieden van de verdachte zeiden amper iets, of
mochten soms niets zeggen. De advocaten mochten - na het wél op TV uitgezonden
requisitor van de officier van justitie - zélf niét hun pleidooi in het openbaar
houden. Zeer ongebruikelijk in de toch al noodlijdende Nederlandse rechtspraak
en vrijheid van meningsuiting. En de meeste media oefenden hun controlerende
functie amper uit zodat alles op weer zo'n 'radiostilte' begon te lijken. Jammer
genoeg ook niet uitgezonden zijn de videofilms van de bewakingscamera's in het
Mediapark waar Fortuyn's moordenaar en de aanslag uitgebreid werd gefilmd. Dit
in beslag genomen filmmateriaal toont duidelijk de schutter; de man die door
ooggetuigen beschreven werd als "bouwvakkerstype met een stevig postuur", die
zes minuten later getransformeerd bleek te zijn tot een bleke slungelachtige
'veganist' en dierenbeschermer met 'crew cut'.
Door directe vergelijking die avond of de volgende ochtend zou het Openbaar Ministerie indertijd wél hebben kunnen bewijzen dat de gearresteerde Volkert van der G. en de schutter één en dezelfde persoon zijn. Daaraan wordt getwijfeld. Na een periode van ruim een half jaar - waarin met zowel de dader als alle bewijsmateriaal gemanipuleerd zou kunnen worden - heeft het vertonen ervan door een officier van justitie geen zin meer. De bewering dat de achtervolgende 'chauffeur' Smolders de man die Fortuyn neerschoot tijdens zijn achtervolging 'niet uit het oog heeft verloren', is onjuist. Dezelfde NRC die nu Van der G.'s bekentenis presenteert schreef één maand na de moord over Smolders:
"Door verschillende bochten op het Mediapark, vertelt Smolders nu, kan hij de schutter NIET continu in het oog houden. Ter hoogte van het VARA/NPS-gebouw stuit hij op een omroepmedewerker die net op het punt staat om naar huis te gaan. De man heeft iemand (vdG.? / de schutter?) "ingehouden zien rennen" en stuurt Smolders de goede (?) kant op. Het gaat langs het gebouw van de RVU, in de richting van het zogenaamde 'Dievenpaadje', een klein weggetje dat vanuit het Mediapark uitkomt op de grote doorgaande Insulindelaan. Smolders heeft ondertussen via zijn mobiele telefoon het alarmnummer 112 aan de lijn en weet zo de route door te geven." (NRC/Joost Oranje).
Smolders zelf heeft herhaaldelijk in interviews verteld zich verstopt te hebben "omdat hij op mij dreigde te schieten". In de berichtgeving naderhand werd dit 'gecorrigeerd' en had Smolders van der G. (?) 'onafgebroken kunnen zien tijdens de achtervolging'.
Rapport van Haak: "Om redenen die er hier verder niet toe doen ..."
Ook Smolders kon Fortuyn niet beveiligen, en de politie blijkbaar al evenmin. Op
31 Juli 2002 al schrijft de commissie van Haak aan de Voorzitter van de Tweede
Kamer der Staten- Generaal (kenmerk SG2002/82718) dat de voortgang van het
onderzoek naar de beveiliging van de heer W.S.P. Fortuyn niet zo voorspoedig
verloopt. Men laat weten dat 2 dagen eerder twee jonge onderzoekers ingeschakeld
zijn en er ook een beroep wordt gedaan op een professioneel verslagbureau om
alle bandopnamen te verwerken. De oorzaak geeft de commissie als volgt aan: "Om
'redenen die er hier verder niet toe doen kan sinds enige tijd niet langer
beroep worden gedaan op ondersteuning door de documentalisten van de
Rekenkamer." Het onderzoek zal dan ook ruim over de verkiezingen begin volgend
jaar worden heengetild zo mag men vermoeden : "Vakantie van gesprekspartners en
technische problemen hebben daarenboven de bewerking van de persberichten voor
het onderzoek vertraagd", zo schrijft men. Als een verkapt aangeboden verklaring
voor de in een moordzaak unieke 'radiostilte' en het nog veel langer uitblijven
van enige relevante informatie.
De indruk bestaat overigens ook bij steeds meer mensen dat veel media en bij de moord betrokken mensen zwijgen over wat ze weten. Ooggetuige en DJ Ruud de Wild liet op 21 nov. 2002 weten "ingestort" te zijn. 'Stress door het niet verwerken van de moord op Fortuyn' werd als reden aangegeven. Dezelfde dag wordt bekend dat ook Fortuyn's butler Herman - mét Fortuyn's hondjes - uit de roulatie verdwijnt. Met dezelfde symptomen. De oorzaak kan mogelijk worden gevonden bij de nu af te ronden afdekoperatie - de z.g. "Oplossing van de Fortuyn- moordzaak", die nu in de NRC begon met de bekentenis als voorbereiding op het schouwspel in de rechtbank. Belangrijk - en onprofessioneel opvallend hierbij - is ook het dagelijkse en voortdurende "mediale wissen van het collectieve geheugen" zoals de spin docters en de gatekeepers van de industriepers het noemen. Daar is toch wel enige tijd voor nodig, en daarom blijft minister de Vries van BiZa er misschien op hameren "vooral niet te overhaasten".
En de onderzoekscommissie die de beveiliging van - en de moord op Pim Fortuyn bestudeert - "moet niet gedwongen worden tot voortijdige publicatie van conclusies" verklaart Minister De Vries van Binnenlandse Zaken. Hij verklaarde soortgelijks meteen al toen hij lijkbleek op televisie op de moordavond - meteen vastsloeg : "dat er maar één dader is". De 'bekentenis' die 'n half jaar later aan van der G. wordt toegeschreven - klakkeloos en door vrijwel iedereen - sluit hierbij natuurlijk volledig aan. En natuurlijk hebben ook volgens de BiZa- en AIVD-minister de Vries "alle inlichtingendiensten en alle afdelingen van de politie hun werk naar behoren gedaan. Als er informatie over bedreigingen binnenkwam, werd die nagetrokken", zo bezwoer de Vries, "maar de conclusie was steeds dat er geen sprake was van concrete bedreigingen". Dat Fortuyn - die zelf verontwaardigd op televisie Wim Kok erop wees dat deze 'ook zijn premier was', en dat hij als staatsburger recht had op bescherming - dat gegeven dient blijkbaar ook 'gewist' te worden.
"Operatie JSF" of een stille staatsgreep?
Motief en dader(s) moeten eerst -zoals gebruikelijk en ook weer vandaag- aan de
gewenste Nederlandse werkelijkheid worden aangepast. En dat moet het laatste
deel worden in de z.g. "operatie Joint Strike at Fortuyn", die eigenlijk al in
1998 de kop opstak. De militaire bevelhebbers bespraken indertijd de aanschaf
van de JSF in de "achterkamertjes" van de luchtmachtbarakken - onder de noemer:
"Opvolging van de F-16". En de zeer zelfstandig opererende militaire
bevelvoerders (zie NIOD-rapport) namen in het geheim het besluit de JSF als
opvolger te nemen. Dat er naderhand - vanaf 6 Mei 2002 - een mogelijk verband
met de moord op de populaire politicus Pim Fortuyn zou worden gelegd was in 1998
nog niet te voorzien. Maar die band schijnt er wél te zijn. Fortuyn's
komeetachtige succes onder de kiezers bracht namelijk de status quo in het
winstgevende gedeelte van Nederland - door het dreigende premierschap van
Fortuyn - sterk aan het wankelen. En een LPF-minister op Binnenlandse Zaken. Die
zéker op zoek zou willen gaan en dan de laatjes van de verschillende
inlichtingendiensten gaan openbreken? Met misschien de AIVD- en ook Militaire
Inlichtingen Dienst-onderzoeken naar "Staatsgeheimen"? Een LPF'er die de
onfrisse afspraken en geheime deals van de Staat, politiek, industrie en
defensie boven tafel zou kunnen krijgen ? Of, zoals Max van Weezel van Vrij
Nederland 21 november 2002 op televisie vertelde in een special over het Haagse
politiek- perscentrum in het programma '2Vandaag': "In Nieuwspoort kon je te
horen krijgen van een minister 'dat koningin Beatrix absoluut niemand van de LPF
op Binnenlandse Zaken wilde hebben'. Want die LPF-er zou dan ook toegang hebben
tot de geheime diensten-archieven over het Koninklijk Huis" aldus van Weezel.
Een LPF- minister die met afluister-rapporten in de hand zou kunnen bewijzen dat
"men in Den Haag" over en door deze afluisterpraktijken volledig op de hoogte
was? Ook van de bedreigingen en LPF-tacktiek ? Overigens bestaat er zoiets als
de afluistergigant 'Echelon' die alles al in de gaten houdt. De AIVD zou
bovendien danig in gebreke zijn gebleven, als 'de Dienst-A/V' Fortuyn en zijn
discipelen niét zouden hebben afgeluisterd. Al was het maar om hun persoonlijke
veiligheid te garanderen...
Het 'bedrijfsleger' en de deal van 250 tot 400 Milliard dollars
Want Fortuyn en zijn gedeeltelijk ontregelde en soms ongeleide LPF'ers bleken
steeds meer de macht over "Neerlandsch Vleeschpotten" te bedreigen. Op een
Fortuyn-getrouwe die overal zijn of haar neus in zou steken zat niemand in de
hogere machtssferen te wachten. Nederland staat bijvoorbeeld ook als
wapenproducent en -verkoper internationaal op de zevende plaats. En heeft
dientengevolge ook een sterk "militair-industrieel complex". Dit is al
tientallen jaren lang zeer nauw verweven met de VS, Engeland, Israël en de
wapensmokkel-draaischijf via de geheime overeenkomsten die gelden voor El
Al-Schiphol. (zie Bijlmerramp/ 'Doemvlucht'). De Verenigde Staten, Israël - en
vrijwel zeker ook de Nederlandse Staat en sommige multi-nationals hier - hebben
de beschikking over wat ze eufemistisch "Health Altering Groups" noemen. Die op
sterke en/of fatale wijze iemands visie c.q. gezondheid kunnen 'veranderen' als
dat nodig is. Dit gebeurt vanzelfsprekend alleen maar "in the Interest of the
Nation". Logisch concluderend - en historisch in veelvoud bewezen - betekent dit
dat wie of wat er ook maar in de weg komt of staat van een - alleen al in dit
geval door Lockheed berekende - deal van 250 tot 400 Milliard dollars volgens
hun prognose tot 't jaar 2040 - minder waard is dan een atomair stofje. De
globaal geijkte methode om de economische en politieke 'status quo' te
handhaven, is altijd weer het met verschillende middelen effectief stoppen en
opruimen van het gevaar voor de eigen groep. Bijvoorbeeld met behulp van vijf -
normalerwijze door professionals gebruikte - 'hollow point stopkogels'. 'Quod
est demonstrandum' zo lijkt het, even na zessen, in het Mediapark op 6 Mei 2002,
toen Fortuyn uit de weg werd geruimd.
Ambassadeur VS: "Misverstanden uit de weg helpen"
Dat Fortuyn in zijn stervensuur de lof van de JSF gezongen zou hebben komt
volledig voor rekening van Mat Herben en z'n aanhang, die meteen Fortuyn's
plaats innam en de JSF er binnen één maand doorjaste. Tot aan de fatale schoten
bleef de LPF volgens het partijprogramma echter contra de JSF-deal. Zoals velen
zag de Amerikaanse ambassadeur in Nederland, de heer Clifford Sobel, einde Maart
2002 dat er een enorme onrust groeide rond de JSF-aanschaf. En verklaarde het
volgende:
"ALGEMEEN DAGBLAD - Voorpagina, maandag 25 maart 2002 : AD - "Vrijdag opende
de Amerikaanse ambassadeur Sobel een offensief om "misverstanden uit de weg te
helpen ". Functionarissen op het hoogste Amerikaanse niveau gaan pogen de
Nederlandse regering en sleutelfiguren als PvdA-fractievoorzitter Melkert gerust
te stellen over de JSF. Vandaag ontvangen zij een brief van staatssecretaris
Aldridge (defensiematerieel). Den Haag is onaangenaam verrast over de VS-plannen
om het aantal te bestellen JSF's voor marine en corps mariniers met 30 procent
te verlagen."
Omkopen
Als je al een Prins der Nederlanden kunt omkopen, dan kan dat redelijkerwijze met gewone stervelingen ook. Voorbeelden te over...
"Voor het vervangen van de F-16 heeft het kabinet zo'n vijf miljard euro gereserveerd" luidde een kop in het Parool op 11 Maart j.l. Dat was blijkbaar en onopvallend inmiddels al wél besloten. En in hetzelfde artikel viel te lezen dat niet alleen Fortuyn met z'n LPF-partij afkerig was van het miljardenproject JSF. Het Parool: "Kamerlid Frans Timmermans zegt steeds meer te twijfelen aan de noodzaak en weet zich gesteund door het Politiek Forum, een soort partijparlement van de PvdA met een adviserende stem. Op een bijeenkomst van het Forum in Utrecht spraken de leden zich ronduit tegen de JSF uit, omdat de risico's te groot zijn. Fractieleider Ad Melkert hield zich op de vlakte." einde citaat het Parool. Kamerlid Timmermans werd 'geneutraliseerd' door de eigen PvdA-regent Ad Melkert, net zoals PvdA-kamerlid Rob van Gijzel i.v.m. zijn waarheidsvinding betreffende de El Al-ramp in de Bijlmer en graafwerk in de bouwfraude miljardenzwendel. Eerlijkheid is in de politiek niet winstgevend - en dus laakbaar te zijn, hetgeen blijkt uit de behandeling van z.g. 'klokkenluiders' in Nederland die ook door de 'progressieve minister' Jan Pronk werden 'kalltgestellt'.
"de Mol HERBEN" EN de JSF in Parijs.
Het was een drukke dag in Parijs, waar op het vliegveld Le Bourget
Staatssecretaris Henk van Hoof van Defensie de Parijse Luchtvaartsalon bezoekt
"om de kandidaten voor de opvolging van de F-16 te bekijken. Volledig onnodig
dus, maar zo beschrijft de nog onbekende Defensie-ambtenaar Mat Herben het later
in een uitgave van de "Directie Voorlichting Ministerie van Defensie' - nr
24-pag.3-28 Juni-2001." Het artikel van Defensie is dus geschreven door
JSF-afficionado en toekomstig LPF-boegbeeld Mat Herben. Die overigens in steeds
meer media - en niét alleen door de excellente Pamela Hemelrijk - als 'de Mol
Herben' wordt omschreven. De naam van de fotograaf ? Alweer de onovertroffen
latere LPF-coryfee Mat Herben, die defensie staatssecretaris Henk van Hoof mooi
(rechts) op de plaat zet terwijl deze een blik in de cockpit werpt van de - door
de nederlandse luchtmacht al in 1998 afgeschreven franse JSF-concurrent
'Rafale'. De nieuwe generatie gevechts-toestellen die de Franse aerotechnici
hebben ontworpen. Op pagina 2 van het defensieblad en in 't door Herben
geschreven artikel staat de volgende - en dus sinds 1998 misleidende -
informatie:
"Het pleit is nog lang niet beslist en alle opties blijven open. Maar in de
mist rond de onderhandelingen doemen langzaam de contouren van de drie serieuze
kanshebbers op: de Amerikaanse Joint Strike Fighter, de Eurofighter Typhoon en
de Franse Dassault Rafale." einde citaat. - MAT HERBEN.
Van Hoof over de JSF: Open opties...?
"We praten op alle fronten en halen wat mij betreft het onderste uit de kan",
zei defensieman van Hoof tijdens de persconferentie op Le Bourget. Tegen beter
weten in naar alle waarschijnlijkheid. Over alle beloftes - gedaan door de
respectievelijke vliegtuigindustrieën - zei van Hoof : Dat moeten ze wél hard
maken. Aan gebakken lucht hebben we niets". Maar alle gepraat door de
defensiesecretaris over de "open opties" was ook gebakken lucht. De Nederlandse
multinationals, de industrie- multinationals, luchtmacht en legertop hadden al
lang en breed besloten de Amerikaanse Joint Strike Fighter aan te gaan schaffen.
En dat zonder er verder iemand in gekend te hebben, hetgeen niet alleen
ondemocratisch maar ook onwettig is. De informatie was logischerwijze alleen
maar beschikbaar voor de mensen die hier op economisch, defensief en politiek
gebied bij betrokken waren. Lockheed-Amerikanen en hun diplomatieke
representanten waarvan een paar namen van belang kunnen zijn: Col. Mark Rumohr,
Office Of Defense Cooperation, en Capt. M. Crews, Defense Attache Office.
Redelijkerwijze kan ook worden aangenomen dat behalve de leger- en
luchtmachttop, ook mevr. Jorritsma(EZ), Zalm(Fin.) en van Hoof (Def.) werden
geïnformeerd. Plus tientallen anderen in de politiek en 'captains of industry'
die miljarden belastinggeld wilden uitgeven en zélf verdienen aan oorlogstuig.
De industrie-bijdrage truc
Bij controle van de JSF-kabinetstukken blijkt dat het Nederlandse bedrijfsleven
wel bereid is om 123 miljoen euro bij te dragen aan de JSF-investering. Maar dat
geldt niét voor de andere kandidaten; de Franse Rafale en de Typhoon
(Eurofighter). Daardoor valt de concurrentie qua kosten natuurlijk meteen buiten
de boot, en dwingt de Nederlandse industrie de belastingbetalers - via hun
doorgaans slecht geïnformeerde parlementaire vertegenwoordigers - in de richting
van 't al lang bekonkelde JSF-besluit. Aangezien dit soort projecten van het
militair-industrieële complex altijd véél duurder worden - minstens 1/3 minder
productie en afzet van JSF-toestellen zo blijkt nu al - gaat het natuurlijk een
geldverslindende "vliegende Betuwelijn" worden.
De JSF en 't Paarse rariteitenkabinet
En het parlement in Den Haag ? Onze volksvertegenwoordiging ? Al die goed
betaalde maar onwetende deelnemers aan 't Paarse rariteitenkabinet werden boos,
toen de 1998-JSF-plannen van de Koninklijke Nederlandse Luchtmacht per ongeluk
half januari 2002 toch uitlekten. Uit interne documenten van Defensie bleek dat
de luchtmacht dus al in 1998 in onderling overleg de beargumenteerde keuze voor
de JSF heeft gemaakt. Dat gebeurde ook nog voordat (!) de Kamer in 1999 de
beslissing had genomen dat de F-16 moest worden vervangen door een nieuw model
gevechtsvliegtuig. (zie NRC-22 Jan. 2002). Half januari dit jaar erkende een
woordvoerder van het Ministerie van Defensie desgevraagd dat dit inderdaad zo
was : "de luchtmacht liep voor de muziek uit", zo sprak hij vergoeilijkend. Er
werd voorzichtig bevestigd dat er sprake was van wat hij "vooringenomen
standpunten" noemde. Hiermee blijkbaar eufemistisch doelend op het voortijdig en
in geheim overleg genomen "JSF-besluit" van de luchtmachttop en consorten c.q.
consortia.
Tweede Kamerlid F. Timmermans (PvdA) kreeg koren op zijn molen: als één van de weinige en felle tegenstanders van de aanschaf van de JSF (niet nodig...), vond hij dat de staatssecretaris van Defensie "harder had moeten ingrijpen". De Kamer werd nergens over geïnformeerd. Zoals dat overigens wel meer gebeurt. Het geheime overleg bleef verborgen voor 'Neerlands noeste parlementariërs'. Zo'n vier jaar naderhand - midden januari 2002 - begonnen sommige door de pers gealarmeerde Kamerleden van de PvdA en D66 bijvoorbeeld, alsnog te eisen dat het departement van Defensie wél inzage zou moeten geven. En snel documentatie verstrekken over de vreemde gang van zaken bij de door de luchtmacht besloten opvolging van de F-16. Parlement en pers kregen daarop meteen een zoethoudertje aangereikt door 'JSF-enthousiaste' Jorritsma van Economische Zaken : " Wij verwachten, op basis van gegevens van Lockheed Martin ( jaja....HR) dat er acht miljard dollar zal terugvloeien naar Nederland bij de verkoop van de vierduizendvijfhonderd vliegtuigen". Einde citaat EZ. Iedereen begrijpt dat dit nooit zal gebeuren want de hele productie en afzet - zo blijkt in Amerikaanse kringen - is alweer voor minstens 30 % ingezakt. Tél uit je verlies!
De spelers rond het Gouden Kalf
Betrokken hierbij waren toen in 1998 - en ook nu - vertegenwoordigers van de
Nederlandse oorlogsindustrie, de leger- en luchtmachttop, en een klein aantal
'ingewijden' bij o.a. Defensie. VS-ambassadeur 'Clifford Sobel' plus een
gedeelte van de Amerikaanse ambassadetop in Den Haag, inclusief de
VS-defensiespecialisten, van 't US- Department of Defense en aanverwante
Amerikaanse oorlogsindustrieën. En natuurlijk ook de Nr. 1 : 'JSF-wizzard' en
verkoopchef van JSF-fabrikant Lockheed Martin - 'Tom Burbage'.
Op zijn visitekaartje staat
"Executive VP, and general manager of Lockheed Martin's Joint Strike Fighter
program". Zoals Defensie secretaris van
Hoof en 'redacteur' 'Mat Herben' konden lezen in het Lockheed Martin materiaal
dat kwistig op Le Bourget werd uitgedeeld. Daar konden ze de JSF in de stand van
Lockheed Martin bewonderen Maar... je mocht er niet tegen leunen; want het was
maar een model, een "mock up"-JSF, schaal één op één. Behalve alle "al Qaida en
Osama-items voor de media", moeten ook déze filmpjes van de Amerikaanse defensie
- over het fantastische prestatievermogen van de op film al vliegende JSF - met
een ruime kilo zout worden genomen.
Dat geldt ook voor zoiets als de volgende bewering over JSF/F-35 - het "plane- platform" : "More than 3,000 F-35s are expected to be built for the Air Force, Navy, Marine Corps, Britain, and other foreign customers under a program that could be worth more than $400 billion through 2040". Allemaal hypothetisch natuurlijk, maar wel en mooi bedrag die vierhonderd miljard dollar...Geen wonder dus dat het redelijk betrouwbare Britse medium 'Jane's Defence Weekly' - 23 Januari 2002 - pag. 14 - het volgende kan citeren :
"Air Force Lt. Gen. Tome Walters, the director of the (US)-Defense Security Cooperation Agency, recently told Defense Daily : Both Italy and the Netherlands, as well as Turkey, have been negotiating to join JSF as Level II partners, which calls for an investment of as much as $1 billion." Terwijl de dag tevoren ((zie NRC-22 Jan. 2002) er ook te lezen viel dat de zaak al in het geheim bekonkeld was, en: "Dat de kwestie voor beroering heeft gezorgd in de Tweede Kamer". Dat bovendien de Nederlandse ministers van Defensie Voorhoeve en de Grave te 'zwak' waren en "de legertop niet in de hand hadden" - omdat die al jaren 'autonoom' ageerde - dat werd bij de presentatie door het NIOD-rapport over "het drama Srebrenica" bevestigd. Citaat: "De legertop lijkt zich destijds gesloten en geïsoleerd te hebben opgesteld. Politieke bemoeienis moest zo veel mogelijk uit de weg worden gegaan, met als gevolg dat de betrokken ministers niet alle benodigde informatie kregen voor- geschoteld. Het blazoen van Defensie moest immers smetteloos blijven." ( ) Daar gaan alle - en ook nog niet bekende - doofpot-affaires over.
'Commies', homo's en marxisten.
Iedereen weet hoe de geschiedenis zich verder ontwikkelde : Fortuyn's ster bleef
rijzen aan het Paarse firmament. Uit open en geheim gehouden opiniepeilingen
bleek een "landslide-victory" bij de verkiezingen op 15 Mei 2002. Nederland zou
de soms geniale en flamboyante - maar instabiele - ex-marxismeprofessor Pim
Fortuyn als Premier krijgen. En het is sedert de McCarthy-verhoren bekend wat
Amerikanen en legermensen van 'commies', homo's en 'marxisten' vinden. Volgens
vrijwel alle machthebbers van het volgens hen 'democratische' Nederland, zou nu
hun politiek- economische macht "in verkeerde handen vallen". Wél via
verkiezingen, maar het was toch net zoals bij Salvador Allende in Chili of de
eigenzinnige Zweedse premier Olof Palme die ook op straat werd neergeschoten. Er
stonden veel grotere belangen op het spel.
Nederland als Petri-schaal
Fortuyn's groeiende zege over de zittende macht was grotendeels het resultaat
van de voedingsbodem die door het regenteske Paarse bewind werd gelegd. Een
enorme Petri-schaal vol ongenoegen was door regenteske verwaarlozing gecreëerd,
waarop het populistische Fortuynisme steeds sterker kon floreren. Voor de
Nederlandse industrie, politiek, Paarsminnende media en alle andere ingewijden
waren op het laatst de alarmbellen bijna globaal te horen. Zo ook voor de
Amerikaanse geïnteresseerden die na overleg besloten de Amerikaanse ambassadeur
Clifford Sobel er zélf op af te sturen. Fortuyn was namelijk heel duidelijk over
de grandioze "Säuberung" die hij als premier op alle departementen en ook onder
de 'PG-maffia' - het OM, de procureur generaals en geestverwanten - zou gaan
houden. Zo ook wilde hij van alle departementen van Defensie één ministerie
maken, dat dan mogelijk de "Admiraliteit" zou kunnen heten en met de nadruk op
de marine. Er is geen legertop ter wereld te vinden - zelfs niet in
Liechtenstein - die een dergelijke degradatie accepteert. De luchtmacht dacht
hij ook grotendeels af te schaffen, dat stond zelfs na zijn dood nog enige tijd
in het partijprogramma. Géén miljardendeal met de JSF? Hier was duidelijk sprake
van een "misverstand". Er schijnen twee gesprekken met Fortuyn te hebben
plaatsgevonden op ambassadeur's niveau. De Haagse redactie van de Gelderlander
meldde op zaterdag 4 Mei het terecht opvallende bezoek van ambassadeur Sobel en
zijn lobby, waarbij volgens de Gelderlander ook Nederlandse generaals aanwezig
waren, en dat er over de JSF was gesproken. Goede documentatie over eenzelfde
soort - maar tweede - bezoek dat op zondagmiddag 5 Mei heeft plaatsgevonden is
schaars. In ieder geval is het zeer vreemd als een diplomaat van deze rang -
samen met buiten- en binnenlandse generaals en aanhang - op bezoek gaat bij een
politicus die nog niet eens is gekozen voor het parlement. Maar Fortuyn was het
natuurlijk die als premier politieke zeggenschap zou krijgen over het doorgaan
van het JSF-project. Het is natuurlijk allemaal puur toeval, zo roept men van
hogerhand en via de eigen media, maar Fortuyn werd wél de volgende dag vermoord.
En net nog geen maand later op 5 juni was de JSF-deal beklonken. En vanaf het
ogenblik dat Fortuyn dood was riep iedereen die er belang bij had, dat Fortuyn's
laatste woorden over de JSF waren dat "hij die misschien wel zag zitten als er
geld voor zou zijn". Miljarden die hij ook volgens zijn partijprogramma niét
voor de JSF zou gaan gebruiken. Zeker niet met een nationale economie die
afgleed in een recessie. Het ging om die miljarden waarvan Fortuyn tot 6 mei
openlijk altijd zei ze hard nodig te hebben "voor de negatieve erfenis, de
Puinhopen van Paars zoals het onderwijs, de gezondheidszorg en het openbare
vervoer". En: doden kunnen zich niet verdedigen of iets corrigeren. Het mediaal
'wissen van het collectief geheugen' - in een journalistiek weerzinwekkende
campagne en vooral via de belanghebbende media - maakt documentatie, geheugen en
mega-harde schijf broodnodig.
Over de dikwijls negatieve rol van de 'deals met criminelen sluitende' top van het Openbaar Ministerie is eerder veel gemeld: dagelijks bijna en ook in boekvorm. Dat het onderzoek naar de anslag op Fortuyn 'begeleid' wordt door een zelfbenoemd groepje PG's roept vraagtekens op. De bekende scribent Theo van Gogh heeft ondanks alles toch nog enig vertrouwen in 't OM, maar schreef ook dat Fortuyn een gemakkelijk doelwit werd gemaakt door hem geen beveiliging te geven. Dit ondanks zijn herhaalde verzoeken van Fortuyn aan de politie, daarbij gesecondeerd door zijn advocaat.
Citaat van Gogh : "Als Nederland nog een rechtsstaat zou zijn geweest, dan was
het onderzoek naar de schandalige tekortkomingen in de beveiliging van Fortuyn
ogenblikkelijk in handen gegeven van het openbaar ministerie, om te bezien of de
minister van Binnenlandse Zaken of anderen dood door schuld ten laste zou kunnen
worden gelegd. Ook het feit dat een van de grootste bestuurlijke criminelen van
Nederland, mr. R. J. Hoekstra, in de commissie van der Haak zit, bewijst dat
hier een schandelijke afdekoperatie wordt uitgevoerd. Hoekstra is namelijk
meerdere malen door de Tweede Kamer op de vingers getikt, omdat hij archief-
materiaal over de Inlichtingendienst Buitenland - en over vuile zaakjes van
Lubbers en Kok - bewust en volstrekt illegaal door de papiervernietiger heeft
gehaald. Hoekstra werd ook door Kok van stal gehaald, om middels een onderzoek à
la Van Kemenade de parlementaire enquête Bijlmermeer te voorkomen. Tijdens deze
enquête viel Hoekstra als een aartsleugenaar door de mand. Helaas past het
geheugen van de vaderlandse pers in een halve speldenkop." einde citaat van
Gogh.
LOCKHEED & SMEERGELD?
Theo van Gogh trekt weer - zoals gewoonlijk vrij en onverveerd - ten strijde
tijdens zijn eerste TV-column voor het programma Business Class van Harry Mens.
Dhr. Mens hoort overigens bij de inmiddels onuitstaanbare Fortuyn-groep die
doorgaans wordt aangeduid als "LPF-Lijntrekkers"; de mensen die allemaal beweren
een 'eigen lijntje met Pim te hebben'. Theo van Gogh beweert ook het volgende:
"Ik blijf ervan overtuigd dat meneer Herben gestiekt is en geen rechter
veroordeelt dat uit m'n hoofd. Dat zelfs staatssecretaris van Eijk van het
gerucht gehoord had, verbaast me niet. De deal van Herben stinkt nu eenmaal,
hoezeer van Eijk ook zegt overtuigd te zijn van Mat's onschuld." Vreemd genoeg
schijnt op deze kardinale beschuldiging dat Herben en anderen steekpenningen
geaccepteerd zouden hebben géén zinnig antwoord te komen. En vreemd genoeg -
gezien het karakter van deze zware aantijging - ook géén stevig proces wegens
laster of aantasting in eer en goede naam. ? Lockheed heeft indertijd prins
Bernhard met zo'n miljoen dollar smeergeld verblijd, dat is officieel
toegegeven. Zoals het NOS- nieuws schrijft : "Vanaf het moment dat in 1936 de
destijds 25-jarige Prins Bernhard van Lippe Biesterfeld in beeld kwam, was één
ding duidelijk. Hij hield er beslist andere ideeën op na over de monarchie dan
de rest van het Nederlandse koningshuis: de vlotte levensgenieter moest niets
hebben van stijve formaliteiten." Als je al een Prins der Nederlanden kunt
omkopen, dan kan dat redelijkerwijze met gewone stervelingen ook. Voorbeelden te
over...
VOORDEEL VOOR WIE?
De waarheid komt zeker aan het licht want goed beschouwd bestaan er geen
'complotten' of samenzweringen. Het betreft alleen maar informatie die we nog
niét hebben...
"Who benefits?", schreef Pamela Hemelrijk al in een uitstekende column op 10 Mei
2002 in het Algemeen Dagblad : "Oké Watson, laten we de zaak professioneel
aanpakken. Wat is dan altijd de eerste vraag die een beetje detective zich stelt
?" 'Who benefits?'
"Inderdaad, Watson. Wie heeft er belang
bij, zoals Job Frieszo het zo treffend uitdrukte. En hoe hij zijn hersens ook
pijnigde, hij kon met de béste wil van de wereld niemand bedenken. Ik weet er
anders wel een paar: de landmacht, de luchtmacht, 250.000 ambtenaren, 15
ministers, 14 staatssecretarissen, 150 kamerleden, 99 gedeputeerden, 759
statenleden, 31 Europarlementariërs. 12 commissarissen der Koningin. 496
burgemeesters..."
Jij mag dan onnozel zijn Watson; vergeleken bij Job Frieszo ben je een meesterbrein. Zeer juist. Het ligt er zelfs zo duimendik bovenop uit welke hoek de wind waait dat je er niet eens een spannende 'whodunit' van kunt brouwen. Alle sporen leiden regelrecht naar Den Haag. Vandaar dat Job Frieszo er zo stekeblind voor is. Hij woont namelijk zelf in een archiefkast op het Binnenhof." einde citaat Pamela Hemelrijk - AD-10-05-2002.
"The billion dollar Eagle has landed!"
Op 5 Juni - op één dag na 'n maand na de
moord op Fortuyn - wordt op vliegbasis Soesterberg feestelijk - en in gezelschap
van the Amerikaanse ambassadeur, en vertegenwoordigers van de nederlandse
legertop - door mevr. Jorritsma en Defensie staatssecretaris van Hoof het
"Memorandum of Understanding" getekend. De JSF-affaire is toch nog rond : "The
billion dollar Eagle has landed !" zullen de ingewijden hebben gedacht. En de
van koffers konden een week later worden gepakt voor een reisje naar "Fort
Worth, Texas, headquarters of Lockheed Martin Aeronautics Co." zoals de
uitnodiging was geformuleerd. Daar - zo is bekend - zal een prototype voor het
F-35 JSF- system worden gebouwd. En Tom Burbage, 'executive vice president and
general manager of the F-35 JSF program' was na de Parijse ontmoeting ook hier
weer ter plekke om de Nederlandse delegatie de hand te schudden. "En ik wil
graag uitleggen wat er bijna magisch is aan dit toestel", zo zei Burbage.
Staatssecretaris van Defensie van Hoof zei het keurig in het Engels : "Dutch
industry is ready to come aboard, ready to start.
We're here today to make it work,"
van Hoof added. Uitsluitsel over veel
van de 'ins and outs' van de JS- Fortuyn- affaire kunnen natuurlijk sommigen van
de delegatieleden ook geven die in Fort Worth de deal beklonken. Dat werd
overigens nog eens dunnetjes overgedaan op maandag 17 Juni, tijdens een
feestelijke en officiële ceremonie in het hol van de JSF-leeuw, het Pentagon.
Volgens 't protocol werd hieraan - behalve door veel representanten van de
Pentagon-wapenindustrie van Amerikaanse zijde - in de Nederlandse delegatie o.a.
deelgenomen door: "In addition to van Hoof, the Netherlands delegation included
Royal Netherlands Air Force Commander in Chief Lt. Gen. Dick Berlijn, RNLAF
Director of Materiel Maj. Gen. Peter Vorderman and National Armaments Director
Dr. Jan Fledderus. Also
attending were top-level executives from Dutch industry, including Stork, Sun
Electric Systems, Sulzer, Philips, Urenco, Thales NL, Dutch Space, Netherlands
Defense Manufacturing Association, Netherlands Center of Laser Research, and
Netherlands Organization for Applied Scientific Research."(Journal of Aerospace
and Defense Industry News/June 21st, 2002).
VOLKERT vd G. de DADER?
Het hele raadsel rond Volkert van der G. en zijn mogelijke doodschieten van
Fortuyn in het Mediapark had al lang opgelost kunnen worden. Korpschef Magda
Berndsen van de politie in Hilversum zorgde al voor enige verwarring 's avonds
op 6 Mei tijdens die 1e chaotische persbriefing. Citaat Gooi & Eemlander -
Persconferentie zeer informeel. HILVERSUM - 6 mei - In haar eerste zinnen noemt
ze de naam Pim Fortuyn niet eens en heeft ze het over de mogelijke dader, een
blanke Nederlandse man van wie de identiteit nog niet bekend is. Ook over
motieven van de dader is niets te zeggen. De mensen van de journaals stellen als
eersten de vragen. Antwoorden krijgen ze niet of nauwelijks.
De vraag - of de man die is gearresteerd bij het benzinestation aan de Lage Naarderweg dezelfde is als de man die heeft geschoten - wordt ontkennend beantwoord. ( ) "Waar is de schutter dan wél?" vragen sommigen zich meteen af - en willen weten wie er dan wél en waar is gearresteerd ? Was dat de door ooggetuigen als een "bouwvakkerstype met stevig postuur" omschreven moordenaar met z'n opvallende houthakkersblouse, of was het de bleke slungelige veganist van der G. met z'n donker gekleurde anorak ? Kan er een persoonsverwisseling hebben plaatsgevonden ? Praktisch is dat gemakkelijk. Dan is de schutter in het RVU of NPS-gebouw "verdwenen". De hem achtervolgende Smolders heeft toegegeven de schutter herhaaldelijk uit het oog te zijn verloren tijdens de achtervolging "want hij deed alsof hij op me wilde schieten". Zou van der G. precies om zes uur die avond een afspraak hebben gehad met iemand bij het Texaco service station op de Lage Naarderweg. Is hij er mogelijk als 'patsy' met een smoes naartoe gelokt in een 'opzetje' ? Ook niet nieuw onder de zon.
En waarom waren er - 6 minuten na de aanslag en
nog voor iemand ook maar een ambulance voor Fortuyn had gezien - wél agenten en
ME'ers met kogelwerende vesten, een politie- helicopter en hondenpatrouilles bij
en rond het Texaco pompstation ? Klaar om van der G. in te rekenen ? Met op de
achtergrond een héél toevallig passerend half peloton mobiele eenheid volgens
GPD-artikelen in o.a. het Leidsch en Utrechts Nieuwsblad van 08-05-2002 :
"POLITIE KREEG BIJ TOEVAL HULP VAN ME-PELOTON: "WE HADDEN ZOMAAR 22 EXTRA
MENSEN BESCHIKBAAR." GPD / Hilversum - De politie van de regio Gooi en
Vechtstreek is tijdens de arrestatie van de verdachte van de moord op Pim
Fortuyn geholpen door een toevallig passerend half peloton mobiele eenheid uit
de politieregio Zaanstreek -Waterland. De groep reed langs het Mediapark toen
zij op de politieradio over de schietpartij hoorde. Volgens woordvoerder M.van
Weel van de Hilversumse politie hebben de collega's uit Zaandam zich geen moment
bedacht. "Zij boden direct hun hulp aan. Zij hebben voor ons de 'plaats delit'
afgesloten, wat geweldig goed uit kwam. We hadden zomaar 22 extra mensen
beschikbaar."
Het Openbaar Ministerie zou de zaak grotendeels "rond" hebben gekregen en veel
problemen hebben vermeden - als men meteen de volgende dag de videofilms had
getoond van de bewakingscamera's - die men in beslag heeft genomen op het
Mediapark terrein, én bij het Texaco benzinestation. Uit deze ter plekke
gefilmde beelden zou indertijd duidelijk hebben kunnen blijken of de schutter én
de gearresteerde Volkert van der G. één en dezelfde persoon zijn. Iets waarover
duidelijk twijfel bestaat bij velen, mede veroorzaakt door de onwerkelijk snelle
arrestatie met zo'n 30 man parate politie.
Meteen na de moord verzonden vraag naar de site
van de Nederlandse Journalisten Vereniging (NVJ):
"Naam: Henk R. - Verzonden: 19.19 - 6/5 2002 Iemand al de videofilms van de
bewakings-camera's daar in Mediapark meegenomen? En wie dan wel? - HR -
FILMS VAN DE BEWAKINGSCAMERA'S WAREN DE OPLOSSING
Bovenstaande tekst werd dus verzonden en gepubliceerd 's avonds op 6 Mei - 19.19
uur - dus een uur na de moord op Fortuyn. Bekend is namelijk dat op en rond 't
Mediapark eerder al het aantal bewakingscamera's danig is uitgebreid. De
bewaking in het algemeen werd vorig jaar verder aangescherpt. Dit gebeurde
i.v.m. het bezoek vorig jaar van koningin Beatrix aan het Mediapark. Een andere
reden was de instuif van de Hell's Angels die bij Barend & van Dorp
binnenstormden en rake klappen uitdeelden. Alle bewakingscamera's hebben op de
middag en avond van 6 Mei veel opgenomen en alles is meteen in beslag genomen.
Zouden de filmbeelden indertijd en direct zijn vertoond dan zou het
identiteitsraadsel alvast zijn opgelost. En zou men weten of met van der G. de
échte schutter is gepakt, of dat er iets anders aan de hand was. Hetgeen zou
kunnen betekenen dat Fortuyn's werkelijke moordenaar - met mogelijke achterban -
nog vrij rondloopt. Het pijnlijke is dat waarschijnlijk onder deze
omstandigheden alle materiaal de bewijswaarde - die het zou kunnen hebben -
meteen verliest wanneer het in handen valt van het OM en de politie met
aanverwante "diensten". Een schrijnend voorbeeld voor dat soort manipulatieve
praktijken blijkt uit het hele rapport van NIOD over het drama Srebrenica en de
doofpotten van Defensie. Documenten door de shredder en filmrolletjes naar de
met zoutzuur foto's ontwikkelende laboratoria van de MID-KM. Het al
gesignaleerde gebruik van "DNA-bewijs" door het OM of een officier van justitie
heeft - na ruim een half jaar hypothetisch mogelijke manipulatie-tijd -
juridisch gezien geen enkele waarde meer. Men heeft immers letterlijke
beschikking over 't DNA van de héle van der G.
Zou nu alsnog besloten worden de video-filmbeelden te vertonen van de moord op Fortuyn én de arrestatie van van der G., dan is het door de verdenking van manipulatie - vrijwel te laat. En - als het OM en consorten, én de officieren van justitie in deze zo'n sterke zaak hadden, en volgens eigen zeggen nog steeds hébben; waarom dan de verdenking op zich laden bezig te zijn met een omvattende "afdek-operatie" van een affaire waarvan de ware gang van zaken toch bekend zal worden.
En vraagt men schriftelijk iets over deze gang
van zaken met de SJF dan kan dit in de postbus verschijnen:
Van: Ardenne-van der Hoeven v A. Aan: 'Foreign Press Foundation' Datum: woensdag 13 februari - 2002 - 07:37 Onderwerp: RE: JSF
Geachte heer Ruyssenaars, Quote - ( ) Deelname aan de ontwikkeling en
coproductie van de JSF brengt vanzelfsprekend ook risico's met zich mee, maar
dat hoeft geen reden te zijn om af te zien van participatie. De risico's zullen
wél zo goed mogelijk afgedekt moeten zijn. ( ) Ik vertrouw erop u hiermee
voldoende geïnformeerd te hebben. Met vriendelijke groet, Agnes van Ardenne
CDA-Defensiewoordvoerder
Het is met 'de zaak Volkert vd G.' nét zoals met de door meineden bezoedelde Bijlmer- IRT- Srbrenica- en Bouwfraude- affaires die middels 'commissies van onderzoek' en parlementaire enquetes onder de 'Parlementaire Perzen' worden geveegd. De waarheid komt zeker aan het licht want goed beschouwd bestaan er geen 'complotten' of samenzweringen. Het betreft allemaal alleen maar informatie die we nog niét hebben... maar die komt heus wel tevoorschijn. En dan zullen sommige boosdoeners hun toga's, streepjespakken, uniformen,regenjassen en donkere brillen hopelijk moeten inruilen voor Bijlmer-fashion. Mét nummer. Net zoals prins Bernhard z'n uniform aan de wilgen moest hangen door de miljoen dollar steekgeld in de "Lockheed-affaire" van toen. Toen Lockheed, nu ook Lockheed? l'Histoire se repète...
Henk Ruyssenaars
* The Dutch author worked globally
for 40 years as an independent journalist/foreign correspondent for many
international printed and A/V-media. From Scandinavia to Vietnam, as
correspondent in Latin America, (Chile '71-'74), and 10 years in North/South
Africa and the Middle East. While being accredited as N-Africa & M-East
correspondent - based in Tunisia for ten years, sometimes reporting for the BBC
too... Because of journalistic research declared "Persona non Grata" five times
by different governments in East and West. FOREIGN PRESS FOUNDATION
forpressfound@netscape.net Editor: Henk Ruyssenaars, The Netherlands fpf@chello.nl