HOOFDSTUK 8: DOOD EN LEVENSFILM  

Dood is een integraal onderdeel van evolutie in onze tegenwoordige aardse fase. Het is belangrijk dat we begrip ontwikkelen van zijn functie en betekenis, waardoor, als de tijd komt, het proces vriendelijker, gemakkelijker verloopt en inderdaad vol vreugde zal zijn.

Veel verslagen van 'doodservaringen' zijn gegeven door mensen die nog in leven zijn, zij die officieel klinisch-dood zijn verklaard en daarna terugkeerden. Zij staan bekend als de 'bijna-dood-ervaringen' en velen zijn dit jaar gedocumenteerd. Deze ervaringen vertonen een aantal opmerkelijke overeenkomsten in bepaalde fundamentele zaken: het gevoel te reizen door een heldere tunnel, een groot licht aan het einde van die tunnel en het aankomen in het 'Licht' en sterke gevoelens van een begroeting met grote spirituele warmte en liefde. Velen verhalen van ervaringen met het 'panoramisch geheugen', een bijzondere helderheid van denken en een terugblik van het volledige levensverhaal. Een groot aantal van deze individuele gevallen van 'bijna-dood-ervaringen' is opgetekend in het boek van Raymond Moody 'Leven na Leven' en bewijzen helder dat de 'dood' niet een 'eeuwig black-out' is, wat veel mensen denken.

Er zijn inderdaad talrijke bronnen die het spirituele proces van de 'dood' op Aarde beschrijven en de verschillende wegen die daarna genomen worden, van de oude Tibetaanse manuscripten tot de vele gelijktijdige verslagen van 'gechannelde' verbindingen, beschreven in boeken door hen die zijn 'overgegaan'.

Degenen die reeds mentaal voorbereid zijn voor het leven na de dood en daardoor 'in vrede sterven', zijn zo gelukkig om in vol bewustzijn het dode lichaam te verlaten en zijn in staat het vertrek van de ziel zelf gade te slaan als het langzaam opstijgt boven het nu afgedankte stoffelijk omhulsel. Gewoonlijk is een Spirituele Gids aanwezig om de gearriveerde ziel te begroeten, die hem of haar begeleid naar de Hogere Sferen. Op een andere wijze kan de vertrekkende ziel in zijn eentje met grote snelheid door een heldere tunnel reizen naar een 'intens licht', om te belanden in een wereld vol schitterende kleuren en landschappen van grote schoonheid.

Tijd en plaats is altijd op voorhand bekend bij de Spirituele Hiërarchie, evenals bij het Hoger Zelf van de incarnerende ziel. Dit maakt deel uit van de afspraak die gemaakt is door de ziel, met het spirituele Zelf en Gidsen en de Spirituele Hiërarchie vóór de incarnatie. Familie en vroegere vrienden die reeds overgegaan zijn naar de spirituele wereld, zijn waakzaam bij de komende aankomst en staan gereed om de gearriveerde te begroeten in de nieuwe ruimte.

Op het kritieke moment van de dood, worden we meestal bijgestaan door een engelachtig Wezen, bekend als een "Engel van Genade', die belast is met de speciale verantwoordelijkheid om het zilveren levenskoord door te snijden, dat is een etherisch koord van licht dat het fysieke lichaam verbindt met onze hogere spirituele lichamen.

Het door Ripley Webb gechannelde boek 'Een volledige cyclus', geeft ons een goede beschrijving van een Engel van Genade die, aan het doodsbed, de overgang van een oudere vrouw, genaamd Martha, bijwoont. Zij wordt beschreven als de weduwe van de pas overleden Michael met zijn Spirituele Gids Raphaël, nadat zij beiden waren afgedaald uit de Hogere Spirituele Gebieden om de gebeurtenis tegemoet te zien:

'In het midden van de kamer stond een bed met een vrouw van ongeveer zeventig jaar. Rond het bed bevonden zich een dokter en een man en vrouw die waarschijnlijk familieleden waren van de stervende vrouw. Zij murmelde af en toe enkele woorden en het licht in haar ogen liet zien dat er iets in haar hersenen niet in orde was. Haar handen frommelden aan het sprei.

Alsof hij de gedachten van Michael voelde, sprak Rafaël: 'Zij is niet echt ziek, het is alleen maar haar leeftijd. Haar tijd is gekomen. Kijk eens wie daar aankomt'. Michael keek naar de deur en zag een Wezen van grote waardigheid staan en dacht: 'dat kan geen gewone geest zijn'. 'Dit is een Engel van Genade', vertelde Rafaël. 'Hij komt persoonlijk het levenskoord doorknippen, dat de geest verbindt met het aardse lichaam. God vertrouwt dit werk slechts toe aan hoge Wezens van Licht, zoals hij. Hij kent Gods wil en weet hoe en wanneer hij dit werk kan uitvoeren.

Daarna zei hij: 'Kijk, de oude vrouw voelt zijn aanwezigheid'. Alsof zij zich inderdaad bewust was van de aankomst van de Engel, verhief de oude vrouw langzaam haar hoofd en bleef naar de deur staren. Toen veranderde haar gezicht en tranen liepen over haar wangen. 'Ik wil niet doodgaan dokter, ik wil niet doodgaan. Laat me niet doodgaan'. De vragende stem eindigde in een klacht vol zelfmedelijden. De dokter nam haar hand in de zijne en mompelde enkele gebruikelijke woorden van troost. Hij wist dat er niets meer aan te doen was, het einde naderde.

Gerustgesteld door dit gebaar keek ze opnieuw naar de deur. Haar blik volgend zag Michael dat de gelaatstrekken van de Engel veranderden en doorschijnend werden, alsof een gloed van liefde naar het bed werd geprojecteerd als een stroom licht. De lippen van de oude vrouw bewogen alsof ze de anderen wilde vertellen wat zij zag, maar de levenskracht vloeide weg uit het fragiele lichaam. De Engel stak zijn hand naar haar uit. Alsof zij gehoorzaamde aan dit gebaar en haar krachten plotseling toenamen, kwam de vrouw overeind en vloeide er plotseling weer licht in haar ogen. In de verte hoorde men zachte muziek uit de hogere sferen.

'Kijk achter de Engel', zei Raphaël. Achter de lichtende figuur was een menigte van geesten te zien, allen met een glimlach op het gelaat ter verwelkoming. Zij waren de vrienden en familieleden van de vrouw die zou overgaan, die gekomen waren om behulpzaam te zijn bij haar aankomst en om haar te begroeten in de nieuwe wereld.

Opnieuw werd de aandacht van Michael naar het bed getrokken. Een vage mist begon op te stijgen boven het hoofd van de stervende vrouw en hing daar als een kleine wolk. Toen zakte het lichaam plotseling terug en de handen vielen machteloos neer op het sprei. Na een poosje vormde zich uit die wolk, een vorm, een duplicaat van het dode lichaam en zweefde in horizontale positie boven het lichaam en keek naar beneden. Zodra de etherische krachten zich afscheidden van het fysieke lichaam en daarmee een spiritueel lichaam opbouwden, werd de vorm dichter en dichter.

Toen het proces voltooid was, nam het etherisch lichaam aan het voeteneinde een staande positie in. Nu stapte de Engel naar voren en legde zijn handen op de ogen van de etherische vorm en deed een stap zijwaarts. Het levenskoord was nog steeds verbonden met het stoffelijk en het etherisch lichaam, maar het was ijl en nauwelijks zichtbaar. Martha was bevrijd en gebruikmakend van haar pas verworven vrijheid maakte ze aanstalten om de anderen, die gekomen waren om haar op te halen, te begroeten. Uitroepen van verrukte verbazing kwamen over haar lippen. Zij beantwoordde de begroeting van haar vrienden, waarvan zij het bestaan van sommigen al bijna was vergeten. De kleine groep verwijderde zich langzaam.

'De Engel is vergeten het koord door te knippen', stelde Michael voor zichzelf vast.

'Nee', antwoordde Raphaël. 'Hij doet dit nog niet, het zou een schok voor de geest betekenen. Hij wil dit uitstellen tot hij als laatste het vertrek verlaat.'

De Engel keerde zich nu naar de vertrekkende groep en strekt zijn armen naar hen uit en concentreerde zich mentaal op hen. Ogenblikkelijk verdween de aardse kamer en na een korte periode van duisternis bevond iedereen zich in de omgeving van een ziekenhuis in de etherisch-astrale sfeer. De oude dame en haar vrienden naderden de ingang van het hoofdgebouw. Zij zuchtte diep. De ontmoeting met haar vrienden en de vreemde gebeurtenissen hadden te veel van haar krachten gevraagd. Zij was vermoeid. Raphaël deed een stap naar voren en sprak tot de bezoekers. Zij schenen zijn autoriteit te respecteren en maakten hun verontschuldigingen. Een verpleegster kwam uit het gebouw naar haar toe en Raphaël gaf uitleg over de nieuw aangekomene'.

('Full Cycle' door Ripley Webb, Canada)

Het trillingsniveau waar we direct na onze dood arriveren, hangt af van onze spirituele vorderingen en datgene wat hebben bereikt toen we nog op Aarde waren. De meeste incarnaties met een matige spirituele ontwikkeling komen aan in het astraal/emotiegebied, het volgende trillingsniveau dat net boven het fysieke ligt. Hoewel hier in het algemeen dezelfde omstandigheden zijn als op Aarde - er zijn enkele verschillen - zijn deze van een hogere trillingsfrequentie. De kleuren in de natuur zijn schitterend, de geur van de bloemen sterker, terwijl de innerlijke gevoelens - in een hogere trilling - nu scherper en meer helder zijn in deze schitterende omgeving. Het lichaam voelt lichter aan, want er is nu niet het gewicht van de aardse zwaartekracht en na enige oefening kan men zich door de lucht of andere materie verplaatsen naar iedere gewenste verschijning, alleen maar door eraan te denken.

De pas gearriveerde ziel zal verbaasd zijn wanneer hij naar zijn 'droomhuis' wordt geleid. Onbewust hebben wij, door een vasthoudende verbeelding van onze aardse ideaal, een tegenhanger in 'denkmateriaal' geschapen op een hoger Mentaal of Astraal niveau, waar het als een concrete gedachtevorm is vastgelegd. Spirituele hulpverleners op een hoger niveau, die het lichtere en plooibare materiaal door mentale kracht kunnen herscheppen, hebben deze gedachtevorm gebruikt om het 'ideale huis' te herbouwen als de 'thuiskomst' voor de verwachte ziel.

Een van de vele 'wat gebeurt er na de dood' ervaringen van opeenvolgende gechannelde verbindingen, wordt gegeven door Robert Hugh Benson, kort na zijn dood in 1914, aan zijn vroegere vriend op aarde, Anthony Borgia. De heer Benson vertelt dat na zijn 'dood', terwijl hij zich nog steeds in zijn lichaam bevond, zijn oud collega, een priester zich bij hem voegde en hem als volgt warm begroette:

'Hij zei me zijn arm stevig vast te houden en voor niets bevreesd te zijn. Ik kon, als ik dat wenste, mijn ogen sluiten. Onmiddellijk kreeg ik een gevoel van vliegen zoals soms in fysieke dromen gebeurt, hoewel het heel echt leek en er geen enkel gevoel van onveiligheid was.

Na een poosje, terwijl de veranderingen langzaam afnamen, voelde ik vaste grond onder mijn voeten. Ik kreeg het verzoek om mijn ogen te openen. En dat deed ik. Ik zag mijn oude huis waar ik in woonde op aarde; mijn oude huis, maar een beetje anders. Het was verbeterd, zoals ik destijds met zijn aardse tegenhanger van plan was te doen. Vanaf het eerste moment leek het mij alsof het huis een 'verjonging' had ondergaan, meer dan een restauratie; maar vooral de tuin trok sterk mijn aandacht.

Toen ik de bloemen zorgvuldig waarnam, moest ik vaststellen dat ik nooit eerder op aarde zulke bloemen had gezien en de meeste stonden in bloei. Sommigen leken heel sterk op de bekende bloemen, maar verreweg het grootste aantal leken mij - met mijn geringe kennis van bloemen - volledig nieuwe soorten. Niet alleen waren het de bloemen en hun ongelooflijke serie van schitterende kleuren die mijn aandacht trokken, maar vooral de levendige atmosfeer van eeuwig leven dat zij uitstraalden, als het ware in iedere richting. En wanneer je een bepaalde groep van bloemen of zelfs een enkele bloem naderde, leken zij een stroom energetische kracht uit te stralen die de ziel spiritueel verheft en kracht geeft, terwijl de hemelse geuren die zij verspreidden nooit eerder door een ziel, bekleed in een mantel van vlees, zijn ervaren. Al deze bloemen leefden en ademden en verwelkten niet, zo liet mijn vriend weten.'

('Leven in de ongeziene wereld', gechanneld door Anthony Borgia, Psychic Press Ltd, Londen)

Zij die zich niet bewust waren of niet geloofden in een leven na de dood toen ze nog op Aarde waren, moesten eerst overtuigd worden dat ze werkelijk 'dood' waren en in werkelijkheid maakten ze de indruk dat het voor hen nauwelijks enig verschil maakte. De acceptatie dat ze werkelijk 'dood' zijn in de aardse betekenis, neemt meestal nogal wat tijd in beslag, ondanks het lichtelijk vreemde verschil in de kwaliteit van het licht en de kleuren van hun nieuwe omgeving. Zulke mensen zijn traag in verandering, en verblijven meestal na hun 'dood' op een trillingsniveau dat het aardse niveau benadert. Hier vervolgen zij hun leven in een omgeving dat zo veel mogelijk lijkt op het vorige. Eventueel beginnen zij, met behulp van Gidsen van hogere sferen, de nieuwe 'werkelijkheid' te (h)erkennen en zijn ze daarna vrij om naar de hogere gebieden te vertrekken.

Zij die hun trillingsfrequentie tijdens het aardse leven aanzienlijk hebben verlaagd, bijvoorbeeld door onzorgvuldig of schadelijk gedrag naar anderen, of misbruik van het eigen lichaam en gevaarlijk drugsgebruik, dalen af naar de donkere astrale gebieden, de traditionele bijbelse 'hel'. Daar komen zij terecht in een donker en sombere wereld met kille omstandigheden, het resultaat van een collectieve schepping van gelijkgestemde individuen. Deze kille en grimmige gebieden strekken zich naar beneden uit van de koude, grijze en mistroostige woestenijen tot aan de laagste donkere plekken van verdorvenheid, waar duivelse daden zich constant herhalen. De ziel van een hoger niveau kan beslissen of zijn lagere persoonlijkheid het nodig heeft om daar onder die omstandigheden een bepaalde tijd te verblijven, totdat de relevante lessen volledig zijn opgenomen. Daartoe ondergaat hij een constante herhaling van duivelse daden en wordt daardoor uiteindelijk geforceerd om te erkennen dat hij de verkeerde weg heeft gevolgd. Na verloop van tijd begint de weerspannige ziel 'het licht te zien' en voelt de noodzaak om op te stijgen naar de hogere gebieden. Zodra de ziel tot deze overtuiging is gekomen, komen onmiddellijk de Spirituele Gidsen om hem voorzichtig naar de hogere sferen te leiden.

Het lagere Astrale gebied bevat ook andere minder donkere, maar niettemin lage sferen van vibratie, waar mensen met een geringe spirituele ontwikkeling of aspiratie in hun eigen subjectieve geschapen werkelijkheid leven, te vergelijken met de minder inspirerende bewoonde gebieden op Aarde. Veel van deze zielen blijven onbewust en onwillig om te geloven dat zij dood zijn. Zij herleven het leven onder grimmige condities alsof ze nog op aarde zijn, doen dezelfde dingen als vroeger, eten voedsel die ze niet langer nodig hebben, gaan elke dag 'werken' en gebruiken 'geld' dat niet langer nodig is. Zij vinden ook, dat alles om hen heen zo snel tot verval komt en voortdurend hersteld moet worden; deze ervaring moet hen nog leren dat de hang naar materiële bezit eens moet worden opgegeven en zal hen dermate ontmoedigen, dat zij het hoger gaan zoeken in de meer spirituele sferen. Eventueel ontvangen zij hulp van boven en worden achtereenvolgens opgenomen in de hogere Mentale en Spirituele gebieden in de omgeving van de Aarde.

Wanneer het feit van de dood volledig is verwerkt en opgenomen, wordt de nieuw aangekomen ziel toegang verleend tot de Akasha Kroniek, een bepaalde universele databank (gegevensbank) welke alle gegevens bevat die ooit ergens in het universum hebben plaatsgevonden, als ook elke gedachte en handeling van ieder individu.

Door middel van dit medium kan de ziel dan terugzien, in multidimensionaal beeld en geluid, betekenisvolle episodes van het afgelopen aardse leven. Door het herbeleven van mislukkingen, persoonlijke fouten en onvriendelijkheid naar anderen tijdens deze episode, kunnen de verschillende nog niet geleerde lessen worden begrepen.

Dit proces wordt beschreven in het 'gechannelde' boek van Ripley Webb getiteld 'Een volledige Cyclus', wanneer Michael na zijn dood op de Aarde terugkeert naar de Spirituele Wereld en door middel van deze Akasha Kroniek een begin maakt met het terugzien van het afgelopen leven. Hij wordt door zijn Spirituele Gids meegenomen naar een speciaal gebouw in het Spirituele Gebied, wat een beetje lijkt op een aardse cinema, en waar het scherm op een bepaald moment oplicht:

'Het beeld suggereerde beweging en loste op in een symbolentaal, die onmogelijk in woorden waren te vangen. Het geestelijk brein echter vond het gemakkelijker om door middel van symbolen iets duidelijk te maken en desondanks was Michael in staat de innerlijke betekenis van de belangrijkste gebeurtenissen in opeenvolgende beelden uit zijn leven, te begrijpen. Kleine gebeurtenissen van ogenschijnlijk geringe betekenis kregen nu een grotere betekenis door het zien van de gevolgen voor hemzelf en de anderen.

Hij werd zich bewust van een stem die een doorlopend commentaar gaf bij de beeldenreeks. In het begin dacht hij dat dit bij de filmbeelden behoorde, een achtergrond geluid dat in gedachtetaal de symboliek van de gebeurtenissen verwoordde. De stem was kritisch zonder oordeel; hij begon zich af te vragen wie dan wel die persoon was, die het op zich nam hem op zo'n rechtstreekse wijze te beoordelen. Niemand had hem daarvoor gewaarschuwd. Zijn hart verzachtte zich plotseling. De ontzagwekkende gedachte kwam bij hem op dat dit misschien een manifestatie was van de gramschap van God...

Hij verzamelde zijn moed en bekeek de filmbeelden van zijn verleden met een onderzoekende geest. Tot zijn verbazing ontdekte hij, dat de stem niet van buiten kwam maar van binnen uit zijn eigen wezen. Alsof de stroom aan gedachten gevolgd werd, onderbrak de stem: 'Het is de stem van het Geweten, jouw Geweten.' De gedachte bedwelmde hem. Het was niet God die sprak, niet het een of andere superieure Wezen dat hem, vanaf een hoog verheven zetel van almacht, berechtte. Het was zijn eigen Zelf, zijn eigen Geest die sprak vanaf de hoogste toren van bewustzijn, van de puurste essentie van zijn wezen. Hij zonk neer in zijn stoel toen de verschrikkelijke betekenis van dat feit tot hem doordrong. Nog nooit had hij in zijn wildste dromen kunnen vermoeden dat hij zichzelf moest oordelen. Niet de gemakkelijke zelfverontschuldiging van het opgesmukte menselijke brein, maar dat niet te plaatsen deel van zijn wezen, het alwetende Centrum van zijn eigen Superbewustzijn. Hoe zou hij zich nu nog kunnen verdedigen tegen de verschrikkelijke beschuldiging van zijn eigen Geest?

In niet mis te verstane bewoordingen ging de stem onbewogen verder met het benadrukken van zijn zwakheden en het aangeven van die punten in zijn carrière waar de dwaasheden of onwetendheid of gebrek aan kracht andere levens hadden beïnvloed en schade berokkend. Opnieuw werd hij geconfronteerd met zijn falen, door het tonen van gebeurtenissen die geresulteerd waren in onplezierige gevolgen voor anderen en die hij had kunnen voorkomen, waardoor hij het zichzelf niet zo ingewikkeld zou hebben gemaakt. De stem was rechtvaardig, deze gaf hem complimenten voor die zaken die hij had afgemaakt. Maar er bestond geen twijfel over welke kant de 'Weegschaal der Gerechtigheid' zou uitslaan.'

('Full Cycle', door Ripley Webb, Canada)

Nadat we ons oude leven hebben teruggezien en al onze fouten hebben beoordeeld vanuit het heldere en meer objectieve spirituele gezichtspunt, zijn we nu in staat, met behulp van de Spirituele Gidsen, ongeveer aan te geven welke lessen, waarin we gefaald hebben, opnieuw moeten worden geleerd en welke lessen nog overblijven om te leren.

Maar, tenzij het Karma een onmiddellijke terugkeer naar de Aarde eist, zoals bij zelfmoord, besteden de meeste zielen een aanzienlijke tijd in een verblijf op de Spirituele niveaus. De duur van dit verblijf varieert in vele gevallen tussen de 200 jaren of meer, en soms 1000 jaren of meer in aardse tijd.

Gedurende deze periode van geestelijke opfrissing, kunnen we de uitgestrekte Spirituele Werelden verkennen of de talrijke Hallen van Studie bezoeken om nieuwe kennis op te nemen en nieuwe bekwaamheden te leren. Ook is er een ruime gelegenheid, voor degenen die er aan toe zijn, om anderen die pas gearriveerd zijn uit het aardse gebied, te helpen en met de nieuwe omgeving vertrouwd te maken, of om naar de Aarde af te dalen, om allen die alleen en mistroostig zijn geestelijke krachten te geven.

Gedurende deze periode van geestelijke verfrissing, lerend en dienend in de hogere gebieden, herkent de ziel dat nog andere fundamentele lessen geleerd moeten worden en voelt de noodzaak om opnieuw te reïncarneren op de fysieke Aarde. Hier kan hij, door de harde lessen en de eisen die het fysieke aardse leven stellen, verdere nuttige evolutionaire vorderingen maken en nu een stuk sneller dan in het Spirituele Gebied. Hierna volgt een proces van nauwkeurige planning van de volgende nieuwe incarnatie met behulp van de Gidsen.  

(Vertaald: Harmen Schouwerwou - www.unitynet.nl)