Het prehistorische begin

Het verhaal van ‘het Roswell incident’ begint in werkelijkheid met de galactische oorlogen, die gedurende miljoenen jaren deze sector van de Melkweg teisterden. Ongeveer 900.000 jaar geleden, gingen de resterende eenheden van de Reptiel- en Dinosaurushybriden ondergronds, toen de Galactische Federatie van Licht een tweede aardse kolonie vestigde op het verloren continent Lemurië (een tegenwoordig verzonken land in het midden van de Stille Oceaan dat ongeveer 25.000 jaar geleden vernietigd werd door de Atlantiërs).

Hoewel de Reptiel- en Dinosaurushybriden sporadisch het leven van de nieuwe kolonisten verstoorden, was hun belangrijkste doel de kracht en de zwakheid van de kolonisten te observeren. De hybriden verwachtten dat, op het juiste moment, hun hoofdmacht zou terugkeren en dat de informatie die zij verzameld hadden de uiteindelijke overwinning van de duistere kant zou verzekeren.

De lang verwachte tijd kwam nooit. In plaats daarvan waren de Reptielen en de Dinosauriërs uiteindelijk gedwongen tot overeenstemming te komen met de buitenaardse ‘rebellen’. De Anunnaki hadden de cruciale regeringsposities in het Atlantische Rijk bezet, net voordat zijn alles in vuur en vlam zettende vernietiging ongeveer 13 millennia geleden plaatsvond. Als gevolg hiervan werden deze ‘ondergrondse’ Reptielen en Dinosauriërs de waarnemers en de belangrijke bondgenoten van de vele regimes van de Anunnaki, die in het geheim onze wereld bestuurden tot ongeveer vijf jaar geleden.

De Feiten achter de Crash en Andere Gelijksoortige Incidenten

In de twintiger jaren werd de informele afspraak tussen de duistere krachten en de Anunnaki aan het wankelen gebracht, toen de diplomatieke teams van de Galactische Federatie van Licht formele contacten begonnen te openen met enkele belangrijke nationale regeringen. Dit was in de tijd, dat de Amerikaanse, Britse, Canadese, Franse en Duitse regeringen bepaalde werkelijk opmerkelijke technologieën gingen ontwikkelen en testen. Deze geavanceerde wapens maakten gebruik van elektrische velden met een hoog voltage en ‘nulpunt’ of fotonenergie om beschermende krachtvelden te creëren, radioactieve deeltjesstralers te produceren en exotische soorten stuwkracht te demonstreren.

Al snel veranderde de status van de Aarde van een afgesloten, geïsoleerde planeet naar een toestand die, sinds het begin van de dertiger jaren, onder zware controle stond. Een duidelijke bevestiging van een dergelijke zware bewaking kwam tijdens het laatste jaar (1945) van de Tweede Wereld Oorlog, toen een experimenteel atoomwapen in New Mexico tot ontploffing werd gebracht, gevolgd door nog eens twee atoombommen die boven de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki detoneerden. Deze gruwelijke gebeurtenissen bewogen de verschillende sterrenstaten, die zowel het Licht als het duister vertegenwoordigden, ruimteschepen te zenden om rechtstreeks deze activiteiten te observeren.

Het Begin van de WOII incidenten en de Crash bij Roswell

Tijdens de veertiger jaren vonden er ook gebeurtenissen plaats, die belangrijkste aardse regeringen dwongen met de duistere ‘buitenaardsen’ samen te werken. In de Staat Washington vond de eerste belangrijke crash in de USA plaats. In die tijd (1942) was de US Navy in staat de ongevallen af te schilderen als gebeurtenissen ‘die met de oorlog in verband stonden’. Spijtig genoeg wordt deze geheimhouding tot op de dag van vandaag voortgezet.

De belangrijkste incidenten vonden echter plaats in Mexico tussen midzomer 1947 en midzomer 1949. De meest beroemde is de crash van drie Zeta Reticuli observatieschepen, in de buurt van het stadje Roswell, New Mexico, in het begin van juli 1947. De crash gebeurde tijdens een Zeta missie om de zich snel uitbreidende hoeveelheid atoomwapens te onderzoeken en deze was een gevolg van hun vluchtroute.

Tijdens het laatste jaar van de Oorlog (1945), begonnen de US Navy en de US Air Force te experimenteren met meer geavanceerde vormen van radar. Dit leidde, in het midden van de vijftiger jaren, tot de succesvolle ontwikkeling van de eerste, zeer geheime radarapparatuur ‘die over de horizon kon kijken’.

Twee van dergelijke stations bevonden zich in het noordelijk deel van New Mexico en Arizona. Precies op het moment toen hun hoofdstralen - die het spoor volgden - samenvielen, creëerden zij onopzettelijk een sterk elektromagnetisch veld dat de fotonstraalvelden, die het typische observatieschip van de Zeta Reticuli voorstuwden, een kort ogenblik ontregelden.

Een van de vluchtroutes die deze Zeta Reticuli schepen kozen om onze planeet te observeren begon op de Noordpool, welke zich vervolgens vanaf de Hudson Baai naar beneden afboog naar de Rockies, om zich verder te vervolgen langs deze bergketen tot het noordelijk deel van Mexico. Vanaf hier volgden ze het land van Noord Mexico tot het Caraïbische gebied om uiteindelijk weer naar de ruimte terug te gaan.

Tussen de midzomers 1947 t/m 1949, voerden de twee geheime experimentele radarstations speciale testen uit die, gedurende lange perioden, deze spoorzoekende stralen combineerden. Tijdens diezelfde periode hadden talrijke Zeta Reticuli schepen van hun sterrenstaten de opdracht gekregen om hun surveillance ‘vluchten’ over Noord-Amerika te verhogen. De rest is geschiedenis.

Begin juli 1947, maakten drie observatieschepen contact met de stralen van deze geheime radarapparatuur, waardoor hun voortstuwingsvelden ernstig werden verstoord. De noodtoestand die hiervan het gevolg was, is een beetje te vergelijken met een ernstige ‘motoruitval’ van een conventioneel vliegtuig tijdens een sterke turbulentie. De piloten van de ruimtevaartuigen, die hun controle over hun toestel verloren, verloren snel hoogte en sloegen te pletter.

De Nasleep – Geheime Afspraken, etc

Als gevolg ontstonden er twee belangrijke crises. Allereerst volgde er een Amerikaanse reactie. Nadat de Amerikaanse regering in het begin door de gebeurtenissen overvallen waren, zonden ze onderzoeksteams naar New Mexico, Texas, Arizona en het noordelijk deel van Mexico en ondervroegen de overlevenden van deze en andere recente crashes. Vervolgens waren de gezamenlijke regeringen van de tweevoudige sterrenstaat van de Zeta Reticuli zeer verward en sterk verontwaardigd door wat zij als een niet uitgelokte aanval op hun onbewapende ruimtevaartuigen beschouwden.

In 1949 hadden deze voorvallen bijna tot gevolg dat de militaire krachten van de Zeta Reticuli de bevolking van de Aarde wilden vernietigen. Een snelle tussenkomst van verschillende diplomatieke teams van de Anunnaki en hun bondgenoten van Reptielen en Dinosauriërs voorkwam dat de incidenten zouden escaleren tot een aanval op de Aarde. Ze hielpen bij het bedenken van een middel, waardoor onderhandelingen tussen de belangrijkste regeringen van de Aarde en de Zeta Reticuli sterrenstaat mogelijk werden. Minder opgewonden hoofden kregen de overhand en uiteindelijk werd in de vroege vijftiger jaren een ‘schikking’ bereikt. Gedurende bijna vijf decennia veroorzaakte deze ‘schikking’ een enorme toename in ‘buitenaardse ontvoeringen’ en ook andere minderwaardige handelingen.

De Galactische federatie van Licht had een andere benadering. Het probeerde contact te maken met de belangrijkste aardse regeringen (bestaande uit de USA, Canada, het Verenigde Koninkrijk, Frankrijk en Italië) om een officieel en open kanaal te installeren tussen hen en de diplomatieke en technologische verbindingsteams van de Galactische Federatie. Vanwege de geheimhoudingsstrategie van de belangrijkste aardse natiestaten, faalde in het begin hun beleid van directe regeringscontacten. Als gevolg hiervan, introduceerde de Galactische Federatie van Licht een programma dat ontworpen was om contact te maken met verschillende particuliere groepen en individuen op Aarde. Dit wordt tot op de dag van vandaag voortgezet.

De ‘Sterrenzaad’ oplossing van de Spirituele Hiërarchie

Onder bescherming van jullie locale Spirituele Hiërarchie, heeft de Galactische Federatie van Licht edelmoedig een project helpen ontwikkelen om een groot aantal ‘sterrenzaden’ of Zielen te laten incarneren, die van andere werelden dan die van jullie vandaan komen. Hun hoofdfunctie is om meer Licht naar de Aarde te brengen en om uiteindelijk de leraren te worden van een nieuw gereconstrueerde mensheid. Deze ‘sterrenzaden’ zijn een fundamenteel aspect van het programma van de Spirituele Hiërarchie om de mensheid naar het volledig bewustzijn terug te brengen. Van een langzaam begin in de late dertiger jaren, heeft de toename van sterrenzaden op de Aarde zich sterk versneld gedurende de laatste vijftig jaren.

Conclusie

Laat het duidelijk zijn, het ‘Roswell incident’ markeert een keerpunt in de aardse geschiedenis. Het is het beslissende moment waarop het Licht en de duistere machten van deze galaxy opnieuw een direct contact maakten met onze wereld. Het beëindigde de sterke isolatie, die de meeste sterrenstaten in deze melkweg lang hebben afgehouden contact te zoeken met de mensen van Moeder Aarde. Hierdoor staan we nu op het punt een massaal eerste contact te maken met de machten van de Galactische Federatie van Licht. Op dat moment zullen we het begin gaan zien van ons volgende groot avontuur: de open ontmoeting en erkenning van zijn vele spirituele en ruimtefamilies.