Als de dollar valt vallen wij
dan mee? ( Arend Zeevat )
Al langere tijd gonst het van de geruchten dat er een economische crisis op
komst zou zijn. Het zou geen kwestie zijn van of die er zal komen, maar wanneer.
Moet
economie zo ingewikkeld zijn?
Wie zich als leek een beetje in economie wil
verdiepen komt al snel tot de conclusie dat het een ongelooflijk ingewikkeld
iets is. Wil men het begrijpen dan zal men er toch enigszins voor gestudeerd
moeten hebben. Men kan zich daarbij afvragen of het ingewikkelde karakter er van
iets is dat van nature zo is, of dat het met iets anders te maken heeft. Wanneer
ik het begrip economie van alle franje ontdoe die er door mensen in de
vormgeving er van omheen geschapen is en kijk naar wat het wezenlijk is, dan kom
ik in feite uit op iets heel simpels. Ik zie dan dat het niets anders is dan het
uitwisselen van levensondersteunende diensten en goederen. Ooit is het ontstaan
doordat mensen goederen en diensten met elkaar gingen uitruilen, daar ieder nu
eenmaal niet volledig in zijn eigen behoeften kon voorzien. De één was goed in
iets en de ander weer in iets anders. Maar een ieder had blijkbaar meerdere
levensbehoeften. Er ontstonden zo afspraken binnen sociale gemeenschappen, op
basis waarvan door ruilhandel tegemoet werd gekomen aan ieders fundamentele
levensbehoeften.
De uitruil van diensten en goederen, zeker in het
verdere verleden, had niet alleen een betekenis voor mensen op het materiële
vlak. Het was binnen de menselijke samenleving ook een weerspiegeling van de
aanwezige sociale afhankelijkheid van elkaar. Tevens had het een spirituele
dimensie. Een ieder kreeg de mogelijkheid de vruchten van de eigen kwaliteiten
te kunnen schenken aan de gemeenschap, daarmee een bijdrage te leveren aan het
in stand houden en verdere ontwikkeling van die menselijke gemeenschap op aards
niveau. Die spirituele dimensie van de economie is in de loop van de
geschiedenis steeds meer verdwenen. Met name in de 20ste eeuw is dat heel snel
gegaan.
De handel in gebakken lucht met aandelen, opties en
andere economische monstruositeiten, die voor een steeds belangrijker deel het
beeld en de waarde van de economie zijn gaan bepalen, heeft het meest wezenlijke
van die economie aan het zicht ontrokken. Want welke fundamentele levensbehoefte
hangt er nu eigenlijk samen met die handel in gebakken lucht? In dit digitale
tijdperk waarin niet meer de uitruil van diensten en goederen het belangrijkste
economische gegeven is, vliegen dagelijks miljarden zogenaamde geldeenheden, met
name dollars, van de ene kant van de wereld naar de andere. Het gaat hierbij dan
niet om tastbare munten die een bepaalde tegenwaarde hebben in goud en per
vliegtuig of schip vervoerd worden. Nee, het gaat om veranderende getalletjes op
computerschermen die via kabels of per satelliet vervoerd worden. Die
veranderende getalletjes geven aan dat de handel in geld momenteel de meest
belangrijke economische activiteit vertegenwoordigt.
Het gehele systeem dat hiermee samenhangt zit zo
ingenieus in elkaar, dat de schijn van werkelijkheid die het eigenlijk is door
het grootste deel der mensheid voor werkelijk wordt aangezien. Die schijn van de
werkelijkheid wordt steeds minder werkelijk naarmate de digitalisering van de
wereld voortschrijdt. Tja, we zijn nu eenmaal optimaal getraind in het leren
geloven van fabels, ik bedoel eigenlijk leugens, die door de superieur
intelligente deskundigen aan ons worden verteld. Zij hebben er immers voor
gestudeerd en zullen het dan ook wel weten. Zij zijn de Verlichte geesten van
onze tijd, die ons de weg zullen wijzen naar het aardse economische paradijs dat
op ons wacht als de economie maar eindeloos door blijft groeien met minimaal
drie procent per jaar. Voor minder gaan we niet. We moeten daarvoor wel nog meer
consumeren, want dat houdt de motor van de economie draaiende. We moeten nog
meer producten kopen, waarvan het productieproces de aarde helpt af te breken.
Probleem is echter dat het natuurlijk ergens een keer fout moet gaan als we meer
en meer moeten consumeren, maar minder en minder voor geld kunnen kopen en er
sowieso minder van krijgen. Met recht kan men dan dus zeggen: “De leugen
regeert”.
De
geldmagiërs.
De Belgische professor Bernard Lietaer, die de
werking van geld en het bestaan van alternatieve economische systemen heeft
onderzocht, spreekt van tovenarij met betrekking tot de creatie van geld. Want
geld wordt letterlijk uit het niets geschapen telkens wanneer een bank een
lening verstrekt. Zij heeft dan de vrijheid om degene die leent een aantal
andere getalletjes op zijn bankrekening voor te toveren. Vervolgens moet de
lener het geheel met een flinke rente terugbetalen. In feite is het geld
eigenlijk dus niets, want voordat de lener het op zijn rekening bijgeschreven
heeft gekregen bestond dat geldbedrag niet. Het werd door de lening geschapen,
om zich vervolgens te materialiseren in de aankoop van goederen en dan
doorgeschoven te worden naar de bankrekening van iemand anders. Die ziet het dan
ook alleen maar in de vorm van veranderende getallen op zijn rekening.
Het is niet voor niets dat in de jaren ‘70 van de
20ste eeuw de goudstandaard werd losgelaten, waardoor er geen tegenwaarde in
goud meer was voor iedere munt die werd geslagen of bankbiljet dat werd gedrukt.
Het maakte de geldtovenarij een stuk gemakkelijker. Want waarom zijn banken zo
bang dat mensen en masse hun zogenaamde tegoeden op komen eisen, zoals onlangs
in Engeland? Men is daar bang voor, omdat die tegoeden niet bestaan in de
kluizen van de bank. Welke bank zou nu eigenlijk nog kluizen hebben waarin
geldstapels liggen opgeslagen? De door de rekeninghouders belaagde banken moeten
dan bliksemsnel door de Nationale Centrale Bank worden te hulp geschoten, die
weer een boel nieuwe getallen tevoorschijn tovert.
Het geld moet rollen wordt vaak gezegd, het moet
dus rouleren. Maar rouleert het ook werkelijk? Of rolt het alleen maar één
kant op, namelijk de verkeerde. In de richting van de staat en de banken. Banken
zijn vreemde, vooral (zwart) magische instituten. Over hun ontstaansgeschiedenis
en hun malafide achtergrond zijn al heel wat boeken volgeschreven, waarin vaak
dezelfde namen voorkomen van een kleine elite van familieclans die de financiële
touwtjes in handen hebben. Ze hebben zich de afgelopen decennia erg ingespannen
om mensen leningen aan te praten voor het kopen van luxegoederen en onroerend
goed. Het renteverhaal dat daar aan gekoppeld is, is voor de banken de
winstgevende factor. Het geld dat oorspronkelijk bedoelt was als ruilmiddel voor
goederen en diensten is door de bankpraktijken zelf tot winstgevende koopwaar
geworden Maar zou het de bankiers nu alleen maar om het vergaren van steeds meer
geld te doen zijn?
Is
je eigen huis werkelijk van jou?
De illusie van bijvoorbeeld de trotse bezitter te
zijn van een ‘eigen’ huis zal in de komende tijd, net als in de VS, snel
worden doorgeprikt. Wanneer de economische crisis uitbreekt is er namelijk
helemaal niets meer over van dat trotse bezit. Dan blijkt dat men door de
hypotheek in de slijmerige vangarmen van de bankenoctopus gevangen is komen te
zitten. Men is afhankelijk gemaakt. Al die tijd blijkt het huis dan al van de
bank geweest zijn. Door de veranderende geldgetalletjes op de rekening van de
koper, die door de hypotheeklening uit het niets zijn gekomen en die hij weer
heeft door moeten geven aan de verkoper van het huis, ontstond de illusie dat
hij iets in eigendom heeft gekregen. Vanuit een spiritueel standpunt bezien is
ieder bezit sowieso een illusie, dat in stand wordt gehouden door het op
afscheiding en dus bezit gerichte ego. Dat ego heeft een sterke behoefte om
zichzelf staande te houden door het scheppen van zekerheden. In onze
materialistisch georiënteerde wereld wordt bezit als de ultieme vorm van
zekerheid gezien. Het is tastbaar, concreet en in de vorm van onroerend goed
wordt het als waardevast beschouwd. Zaken die nu eenmaal erg van belang zijn
voor de materialistisch ingestelde mens. Welke zekerheid wil je dan nog meer?
Ooit las ik een toespraak van opperhoofd Seattle
van de Dwamish-stam in Noord Amerika. De eenvoud en simpele logica die uit zijn
toespraak sprak was voor mij overdonderend en ontroerend. Hij hield deze
toespraak in 1854 naar aanleiding van voorstellen van de toenmalige Amerikaanse
regering tot het aankopen van grond van de stam. De diepe verbinding die dit
Indiaanse opperhoofd voelde met de natuur getuigt van grote wijsheid en vooral
een diep respect voor die natuur. Hij zei onder andere het volgende:
“Het grote opperhoofd in Washington heeft
gesproken: hij wenst ons land te kopen. Het grote opperhoofd heeft ook woorden
gesproken van vriendschap en vrede. Dat is zeer goed van hem, omdat we weten dat
hij onze vriendschap niet nodig heeft. Maar we zullen over uw aanbod
beraadslagen, want we weten dat als wij ons land niet verkopen de blanke man met
zijn geweren komt en het in bezit neemt. Hoe kun je de lucht, de warmte van het
land verkopen? Dat is voor ons moeilijk te bedenken. Als wij de prikkeling van
de lucht en het kabbelen van het water niet kunnen bezitten, hoe kunt u het dan
van ons kopen? Wij zullen hierover op onze tijd een beslissing nemen.”
Hoe vooruitziend het opperhoofd was heeft de
geschiedenis van Amerika ons laten zien.
De
schuldeneconomie.
Er wordt nu wel zoveel deskundig geleuterd over
staatsschulden en tekorten op handelsbalansen, maar in ons moderne economisch
systeem is er nog nooit een balans in de handel geweest. Want een werkelijke
balans in de handel is totaal niet winstgevend en geeft vooral ook geen macht.
Het zogenaamde ‘vrije’ marktprincipe dat de basis zou zijn van onze
economie, die de vraag en het aanbod in evenwicht zou moeten houden, is evenzeer
een illusie als het geldsysteem. De grondgedachte er achter is dat de waarde van
een product wordt bepaald door de overvloed of schaarste er van. Dat dit
principe niet vrij is maar kunstmatig wordt gemanipuleerd al naar gelang de
winstgevendheid en de afhankelijk makende werking van een product, is voor
degenen die al wat bewuster in het leven staan wel duidelijk. Zo wordt geld ook
als een schaars goed gezien, hetgeen het zo duur maakt. Er is altijd een tekort
van, zegt men. Wie onder de lezers zal dit niet bevestigen? Ik hou bijvoorbeeld
ook vaak aan het eind van mijn salaris een stukje maand over. (vrij naar Loesje)
Maar ja, ik ben dan ook geen ingewijde in het geldgeloof en dan had ik maar een
vak moeten leren en econoom moeten worden.
Maar als men dan vrijelijk vanuit het niets dat
geld kan produceren en al die getalletjes op computerschermen overal ter wereld
zo snel kan laten veranderen, is de schaarste er van natuurlijk de grootst
mogelijke onzin. Die onzin wordt uitgekraamd om ons voor de gek te blijven
houden.
Waarom
nou zo moeilijk doen?
Even terug naar de ingewikkeldheid van de economie.
Waarom zou dat nu zo zijn? Hiervoor gaf ik al aan dat de economie op zichzelf
helemaal niet ingewikkeld is, wanneer deze wordt teruggebracht tot zijn
essentie. De ingewikkeldheid van de economie wordt dus door mensen geschapen.
Wat zou daar de reden van kunnen zijn, is dan de volgende logische vraag. In
mijn artikel ‘The Endgame: de kunst van het leven is, het Leven als een Kunst
te zien’ gaf ik aan dat de Rooms Katholieke Kerk zich zo machtig heeft kunnen
maken, doordat zij de mensen deed geloven dat zij altijd een priester of paus
nodig zouden hebben om een direct contact met God te kunnen maken. Zelf plaatste
de kerk zich daarmee in de rol van de onmisbare bemiddelaar. Zij kon toen een
organisatie vormgeven die een sterke hiërarchie bezat en in zekere zin
onaantastbaar, ondoordringbaar en de maker van de goddelijke wetten was. De
meeste gelovigen waren zeer goedgelovig en lieten zich daardoor van alles wijs
maken door die kerk. Zij werden tot een afhankelijke religieuze slavenkaste
gemaakt. Tenminste dat kunnen wij, nu we wakker aan het worden zijn uit een boze
nachtmerrie van macht en onmacht, achteraf pas zeggen. Bij het economisch
systeem, oftewel het geldgeloof, zoals dat nu functioneert werkt het eigenlijk
precies zo.
Dit hele economische systeem is een verzinsel dat
is geschapen in de door machtswellust verziekte geesten van de zogenaamde
moderne ‘Verlichten’, de Illuminati dus. Door de positie waarop zij zich
hebben geplaatst, die zij ontlenen aan hun superieure intellectuele kennis,
hebben zij zich tot het pausdom van het geldgeloof gemaakt. Afhankelijk van
ieders eigen intellectuele bagage kan men in de priesterkaste van het geldgeloof
opstijgen. Dit intellect moet dan wel eerst worden gevormd in de door de
duistere Verlichten geschapen wetenschappelijke instituten. Het is voor die
Verlichten immers belangrijk om te weten in hoeverre een ieder bereid is de
eigen individualiteit op te offeren voor het economisch bepaalde
Verlichtingsgeloof.
In essentie komt het er dus op neer dat de economie
zo ingewikkeld is gemaakt om te voorkomen dat wij er ook maar een snars van
zullen begrijpen, als we niet tot het ingewijde pausdom behoren. Het is dus echt
de bedoeling dat wij het niet snappen, zodat we gemakkelijker te manipuleren
zullen zijn. Net zoals het ‘Hernieuwde’ Verdrag voor Europa ook zo
onleesbaar moeilijk is geschreven, zodat wij zonder heel veel moeite niet zullen
kunnen ontdekken wat de ware bedoelingen erachter zijn. Dingen die boven je pet
gaan heb je deskundigen voor nodig om ze te verduidelijken. Die deskundigen
kunnen je dan natuurlijk van alles wijs maken, want je snapt het toch niet. Zij
willen dus vooral dingen onder hun pet houden. De priesters, pauzen, brahmanen,
opperrabbi’s en ayatollahs zijn de religieuze deskundigen. De bankiers,
economen en andere financiële bobo’s zijn de deskundigen van het geldgeloof.
Vergeet daarbij ook niet de gemummificeerde restanten van het verleden in de
vorm van de vorstenhuizen. Zij kunnen het breed laten hangen, zoals onze Bea met
haar nu jaarlijkse inkomen van 113 miljoen euries. Dit heeft alles te maken met
de door hen behaalde resultaten uit het verleden die ze nu en voor de toekomst
voor zichzelf willen blijven garanderen. Zij maken deel uit van het pausendom.
Ze geven er ook nog een zeker sprookjesgehalte en glamour aan, die zo nodig zijn
voor het goedgelovige volk om te kunnen aanbidden. Wat dat betreft staat
Amsterdam 30 april 1980 nog vers in mijn geheugen gegrift.
Voor
niets gaat alleen de zon op, maar hoelang nog?
Het geldgeloof met haar Illuminati-pausdom is de
basis voor het scheppen van een economische slavenkaste. Gaat het bij de
religieuze afhankelijkheidsmakerij om een geestelijke afhankelijkheid, bij het
geldgeloof is men er op uit een totale afhankelijkheid te scheppen van de
Grootmeesters der financiële magie. In de 20ste eeuw is immers ieder
levensbereik binnen de macht van de economie getrokken. Voorheen
sociaal-maatschappelijke gebieden werden onderhevig gemaakt aan de terreur van
de geprivatiseerde onvrije markt. Alle fundamentele levensbehoeften van wie dan
ook en waar dan ook, zijn binnen het private Illuminati-netwerk tot handelswaar
geworden. Ook de spirituele behoeften. De spirituele supermarkten die we
tegenwoordig overal zien ontstaan bieden voor hoge prijzen vele groei-, stoei-
en bloeicursussen aan. Als het maar verkoopt en geld oplevert, kan men alles
aanbieden. Hetzelfde geldgeloof ligt er aan ten grondslag. Maar is ware
spiritualiteit wel te verhandelen? Daarbij moet ik denken aan het verhaal uit
het Nieuwe Testament, waarin Jezus Christus de kooplui de uitgang van de tempel
wees. Daarmee duidelijk maakte dat het wezenlijk geestelijke domein van de mens
geen markt is.
Waarom is dit systeem nu zo ontzettend krachtig en
zijn de Illuminati-pausen zo ontzettend machtig geworden? In eerste instantie
hangt macht altijd samen met onmacht. Zonder objecten van machteloosheid zijn er
ook geen objecten van macht. Het zijn de bekende twee zijden van dezelfde
medaille. Beiden hebben elkaar nodig. Zij die zich machteloos voelen zullen
altijd zoeken naar machtigen om hen de weg te wijzen uit hun onmacht. En zij die
zich machtig willen voelen zullen altijd mensen zoeken die zich machteloos
willen laten maken en houden, die zich willen laten (ver)leiden. Het thema macht
en onmacht is een wezenlijk thema voor de mens van deze tijd. Welk soort
relaties tussen mensen je ook onder de loep neemt, telkens zie je de worsteling
met dit thema op de voorgrond treden. Angst voor het grote onbekende is daarbij
vaak de leidsman. De vraag is dan; wat hebben wij hier als mensheid van te
leren?
Collectieve
gestructureerde verdoving.
Het wezenlijke van onmacht is dat het je een
bijzonder onprettig gevoel geeft. Het is dan ook een instinctieve neiging om het
niet te willen voelen. Net zoals lichamelijke pijn door velen het liefst zo snel
mogelijk wordt weggepoetst met een paracetamolletje, wordt psychische of
zielenpijn ook het liefst zo snel mogelijk weggedrukt naar de verre diepten van
het onderbewuste. De psychische paracetamolletjes worden ons in de op vermaak,
amusement en consumptie gerichte samenleving dagelijks meer dan voldoende
aangeboden. De verdovende werking van al die zaken is meermaals onderzocht en
beschreven.
De overkill aan geweldsbeelden en de pornoficatie
van de media maakt onze geest bij voortdurende blootstelling er aan immuun voor
deze zaken. Ook een verdoving dus, die de diepere dimensies van het leven aan
het gevoel onttrekt. Het drugs- en alcoholverhaal en andere verslavende zaken
hebben ook allemaal met verdoving te maken. Saillant detail hierbij is dat de
laatste decennia steeds duidelijker is geworden dat het Illuminati-netwerk door
de bezigheden van verschillende geheime diensten en maffiose contacten ook
betrokken is bij de handel in heroïne, cocaïne en aanverwante zaken.
Onze gehele samenleving is er dus op gericht om onze collectief onderdrukte pijn
over al het leed dat we elkaar, dus onszelf, in de loop van de geschiedenis
hebben aangedaan op een zo groot mogelijke schaal gestructureerd te verdoven.
Het materialistische mens- en wereldbeeld waar onze westerse ‘beschaving’ op
is gestoeld werkt per definitie al verdovend. Het maatschappelijke systeem zoals
dat nu is, is er op gericht om ons collectief de kop in het zand te laten
steken. Om daarmee maar niet de ondraaglijke pijn van al het in de loop der
eeuwen opgebouwde collectieve wereldleed te hoeven ervaren, waar ons individueel
geschapen leed deel vanuit maakt.
Tegenover de onmacht van hen die deze collectieve
gestructureerde verdoving over zich laten uitstorten, staat de macht van hen die
de middelen hebben om deze verdoving te scheppen en haar werkzaam te laten zijn.
Zij reiken ons de dagelijkse onderhoudsdosis aan verdovend materiaal aan. De
vormgeving van het onderwijs zorgt er voor dat jonge kinderen al snel
ontvankelijk worden gemaakt voor de verdovende werking van onze
‘hoogstaande’ westerse beschaving, zodat hun kiemende individualiteit geen
kans krijgt zich voluit te ontwikkelen. Het Grote Spel van Licht en duisternis,
zich uitend in de strijd om de aandacht van iedere menselijke ziel, is nu in een
finale fase gekomen. Het begrip eindspel wordt steeds vaker gebezigd. Dit geeft
aan dat de grote finale met toenemende snelheid op ons afkomt. Dit besef breekt
wereldwijd bij meer mensen door.
Het
betalen van de rekening.
Veel van de nu spelende problematiek in de wereld
is vanuit het bovengenoemde te verklaren. De karmische rekeningen van onze
gezamenlijke daden uit het verleden worden nu aan ons gepresenteerd en we willen
ze niet betalen of menen onmachtig te zijn om dat te doen. Een in Nederland nog
steeds actueel voorbeeld daarvan is het asielzoekerprobleem. Dit presenteert ons
de rekening van eeuwen lang kolonialisme en tegenwoordig neokolonialisme. Onze
luxe en welvaart heeft een onmenselijk prijskaartje voor vele Derde Wereldlanden
geschapen. De daar nog aanwezige sociale structuren die veelal op een
behoorlijke mate van zelfvoorziening waren gebaseerd van kleinere sociale
gemeenschappen, zijn door het economisch globalisme van met name de westerse
private multinationals volledig verwoest. Die gemeenschappen zijn daardoor in
het afhankelijkheidsweb van de Illuminati terecht gekomen en worden door hen
leeggezogen. Ze zijn de schuldeneconomie binnen gesleurd, daarmee ontdaan van
hun gezonde sociale structuur. De door het westen breed geëtaleerde welvaart
heeft dan logischerwijs een aanzuigende werking voor velen. Voor anderen zoals
een toenemend aantal boeren in India, is de enige oplossing om te ontkomen aan
de aan hen opgedrongen schuldenlast, het voortijdig beëindigen van het eigen
leven. Wie draagt hier in dit geval de werkelijke schuld?
De
oppermachtige US $$$$$$.
Een belangrijke bijdrage aan het ontstaan van het
schuldenfenomeen is geleverd in juli 1944. Toen ondertekenden 45 landen in
Bretton Woods, New Hampshire in de Verenigde Staten de eerste geschreven
beginselverklaring met betrekking tot geld. Men kan het zien als een soort van
geloofsbelijdenis. Volgens die beginselverklaring moesten alle ondertekenende
landen hun nationale munteenheid koppelen aan de dollar. De VS verplichtten zich
daartegenover de dollar inwisselbaar te houden tegen goud, tegen een vaste
goudkoers van US $ 35 per ounce. Dit verdrag plaatste de dollar in een
overheersende positie in het wereldhandelssysteem. Het oprichten van het
Internationaal Monetair Fonds had hier direct mee te maken, zij moest de
gemaakte afspraken bewaken. In 1971 werd president Nixon onder de druk van grote
dollaroverschotten in handen van buitenlandse banken er toe gedwongen om de
koppeling van de dollar aan de goudstandaard los te laten. De waarde van de
dollar hing van toen af in de lucht en werd bepaald door de grillen van de
groeiende geld- en speculatiehandel die op de economische beurzen plaatsvond.
Telkens wanneer één van de pausen van de Amerikaanse Federale Bank weer een
uitspraak doet over de hoogte van de rente zorgt dat voor rimpelingen in de
economische graaivijver. Soms zijn het kleine rimpelingen, soms ware tsunami’s.
Verder is mij uit onderzoek gebleken dat wanneer de
sterk in macht gegroeide Amerikaanse investeringsbank Goldman Sachs haar
dagelijkse adviezen geeft ten aanzien van de waarde, dus de koop of verkoop van
aandelen van welk bedrijf dan ook, dit grote gevolgen heeft voor het gedrag op
de beurzen. Dit gedrag wordt ook medebepaald door andere geruchten die angst of
juist vertrouwen oproepen. Dat dit verspreiden van adviezen of geruchten al lang
een prima middel blijkt te zijn voor de Illuminati-pausen om beursbewegingen in
de door hen gewenste richting te kunnen sturen blijkt uit een historisch
gegeven.
Tijdens de Frans-Engelse oorlog begonnen in 1815 de
Rothschild’s, die in beide landen familieleden op belangrijke financiële
posities hadden geplaatst, zowel de Engelsen als de Fransen met goud te
financieren. Beide conflictpartners konden zo hun oorlogsinspanningen blijven
bekostigen. Zowel de Franse als de Engelse regering werd daarmee in de
schuldentang van deze economische Dracula’s geplaatst. De Rothschild’s
hadden in die tijd in heel Europa al hun bankennetwerk gevestigd. Dit gaf hen de
mogelijkheid om een bijzonder geavanceerd postservice-systeem op te zetten met
geheime routes en snelle koeriers. Dit systeem werd gebruikt om van belang
zijnde informatie zo snel mogelijk op de juiste plaats van bestemming te
krijgen, waardoor ze voor het nieuws uit hun verdere stappen konden bepalen.
Toen bekend was wie de slag bij Waterloo had gewonnen, de Engelsen dus, wist de
koerier dit nieuws 24 uur eerder bij de Rothschild-gezant in Londen af te
leveren dan dat het daar algemeen bekend werd. Deze instrueerde vervolgens op de
beurs zijn stromannen om Britse staatsaandelen te gaan verkopen, hetgeen de rest
van de beurshandelaren deed vermoeden dat de Fransen hadden gewonnen. Op grote
schaal werden toen alle Britse aandelen gedumpt, hetgeen de waarde ervan enorm
deed dalen. Waarna Rothschild’s handelaren alle aandelen voor een habbekrats
weer opkochten en het Rothschild-imperium de eigenaar van de Britse economie was
geworden.
Deze manier van macht verwerven door list, bedrog
én het financieren van alle partijen in een conflict, is tekenend voor het
Rothschild/Illuminati-netwerk. Het is de manier waarop dit netwerk door de
eeuwen heen stelselmatig iedere nationale economie in handen heeft gekregen. De
wereldwijde overheersing van de US $ is deel van het plan om uiteindelijk iedere
nationale economie en natiestaat om zeep te helpen. Dit wordt geïllustreerd
door de veel geciteerde woorden van de grondlegger van de Rothschild-dynastie.
"Let
me issue and control a nation's money and I care not who writes the laws."
Wanneer wij zien hoe de hypotheekcrisis in de VS
sinds de afgelopen maanden van een rimpeling in de economische graaivijver tot
een aanzwellende wereldwijde monetaire tsnunami aan het uitgroeien is, dan
kunnen we mijns inziens met zekerheid zeggen dat het economische pausendom de
tijd rijp acht voor de final stage van Het Grote Spel. De val van de dollar
staat wat dit betreft dus niet op zichzelf. Zij maakt een wezenlijk deel uit van
het chaos scheppen door de Illuminati. Tezamen met het scheppen van een
wereldwijd nog groter wordende chaos door een nieuwe oorlog in het kruidvat van
het Midden-Oosten, maakt dit het wereldtoneel klaar voor de komst van de grote
‘weldoener’, verleider, de antichrist.
Van
geloven naar weten.
De bovenbeschreven situatie zal zich zeker gaan
voordoen. Tenminste als wij dat laten gebeuren. Wij hebben nu de kans om het aan
ons opgedrongen geloof in de illusionaire wereld van geld en macht een radicaal
halt toe te roepen. Het enige ware geloof dat dit kan bewerkstelligen is het
geloof in jezelf, in de kracht van je eigen individualiteit, in je eigen
goddelijke oorsprong. Dan kan het geloven getransformeerd worden tot een weten.
Dan hebben we geen enkele deskundige bemiddelaar meer nodig, die macht kan
ontlenen aan zijn positie. Dan hebben we de onmacht omgevormd tot een in het
eigen innerlijk gefundeerde kracht die wonderen kan bewerkstelligen.
We zijn hier met elkaar om ons te oefenen in
overgave. Overgave is het antwoord op de onmacht van het ego. Waar het ego de
onmachtsgevoelens wegdrukt door het te overcompenseren met machtsgebruik ten
aanzien van anderen, is angst de basisemotie. Maar waar het ego de eigen onmacht
heeft leren accepteren en zich overgeeft aan krachten die groter zijn dan
zichzelf vanuit het gevoel ‘niet mijn wil maar Uw wil geschiede’, is
vertrouwen de basisemotie. Met het ontwikkelen van vertrouwen wordt er innerlijk
ruimte geschapen voor de Liefde. In het woord vertrouwen zit het begrip trouw.
Dit maakt duidelijk waar het om gaat. Trouw zijn aan jezelf, aan je eigen
individualiteit, aan je goddelijke kern.
In mijn beleving is er nu al een breed netwerk aan
het ontstaan van mensen die, door hun kwaliteiten dienend in te zetten, de
overgang naar een meer vergeestelijkte werkelijkheid kunnen helpen te
vergemakkelijken. Blijft het gegeven dat we het in ons eigen leven allemaal zelf
moeten doen, maar we staan daarin niet alleen. We zijn Al-Eén en Eén-te-Zamen.
Tot slot nog een citaat uit de toespraak van
opperhoofd Seattle.
“De rode man heeft zich
altijd teruggetrokken voor de oprukkende blanke, zoals de nevel in de heuvels
vlucht voor de zon in de morgen. Maar de as van onze vaderen is heilig. Hun
graven zijn gewijde grond. Wij weten dat de blanke man onze manier van leven
niet begrijpt. Voor hem is het ene stuk grond gelijk aan het andere. Het is een
vreemde, die in de nacht komt en van het land neemt wat hij nodig heeft.
De aarde is niet zijn broeder, maar zijn vijand. En als hij die verovert heeft,
trekt hij verder. Hij trekt zich er niets van aan. Hij vergeet het graf van zijn
vader en het erfdeel van zijn kinderen. Hij behandelt zijn Moeder, de Aarde en
zijn broeder, de lucht, als koopwaar, die hij kan uitbuiten en weer verkopen als
goedkope bonte kralen.
In Licht en Liefde
Arend Zeevat