Aanmunting in het Post

Aanmunting in het Post-Romeinse Tijdperk
door Frank Hoogerbeets
vertaald uit het Engels

10 juli 2007

Ik herinner me dat we economie hadden in het tweede jaar van de middelbare school, en ik was niet goed in dat vak. Gelukkig was economie alleen in dat jaar verplicht en ik koos ervoor het niet mee te nemen naar mijn examenjaar. Wat ik mij nog goed herinner is dat ik de logica niet begreep van het monetaire systeem zoals het werd uitgelegd door mijn leraar; dat dit systeem een soort eigen leven leidde. In de jaren erna merkte ik dat de meeste mensen niet begrijpen waarom en waardoor de waarde van een munt op en neer gaat, waarom er inflatie is, en vooral, waarom er een vicieuze cirkel lijkt te zijn van geldontwaarding waardoor elk jaar alles steeds duurder wordt.

Onze politici hebben een goede verklaring. Zij stellen dat door looneisen van vakbonden prijzen ook omhoog gaan. Ik geloof dat niet. Zeker, er is elk jaar een paar procent loonsverhoging, maar die wordt gewoonlijk niet geëist door vakbonden. Ik geloof eerder dat loonsverhogingen deel uitmaken van opzettelijke geldontwaarding, en deze overtuiging werd onlangs bevestigd door een documentaire op internet genaamd “ZEITGEIST – The Movie”. Als je deze film nog niet hebt gezien, moet je dat zeker een keer doen want hij vertelt je waartoe ons huidige geldsysteem is ontworpen: om de wereldbevolking in een ultieme slavernij te brengen. Laten we, voordat we hier verder op ingaan, eens kijken naar onze geschiedenis.

Van 753 v.Chr. tot 476 n.Chr. waren er drie verschillende Romeinse Beschavingen, de eerste, van 753 v.Chr. tot 510 v.Chr., was het Romeinse Koninkrijk, de tweede, van 510 v.Chr. tot 27 v.Chr. was de Romeinse Republiek, en de derde, van 27 v.Chr. tot 476 n.Chr., was het Romeinse Keizerrijk. Deze drie regeringsvormen stonden model voor onze huidige maatschappij. In de kern is er niet veel veranderd. In onze moderne geschiedenis hadden we koningen, keizers en ook republieken. Wanneer we nauwkeurig naar deze ontwikkelingen kijken vanaf het eerste Romeinse Koninkrijk tot aan onze huidige regeringsvormen, zien we herhaaldelijk bewegingen van pogingen om echte democratieën te vestigen naar hun meest extreme tegenhangers van absolutisme en tirannie. Het enige verschil is dat waar in het verleden brute kracht werd gebruikt om fascistischachtige regiems te vestigen met legers en hun leiders zoals Caesar, Karel de Grote, Napoleon of Hitler, we nu te maken hebben met de subtiele maar zeer effectieve onderdrukking door middel van ons monetaire systeem. En inderdaad zien de meeste mensen niet – of willen niet zien – dat dit aan het plaatsvinden is!

Centrale Banken

Laten we, om te begrijpen hoe ons monetaire systeem werkt en hoe het ons – het volk – geleidelijk aan berooft van onze vrijheid, eens kijken naar de centrale banken in de wereld en naar de rol die zij in dit systeem spelen. De definitie van “een centrale bank” volgens wikipedia:

[Een centrale bank, monetaire bank of monetaire autoriteit, is een instelling die verantwoordelijk is voor het monetaire beleid van zijn land of van een groep lidstaten, zoals de Europese Centrale Bank (ECB) in de Europese Unie of de Federal Reserve in de Verenigde Staten van Amerika. Zijn primaire verantwoordelijkheid is de stabiliteit handhaven van de nationale munt en de geldvoorraad, maar meer actieve taken zijn het beheersen van rentetarieven voor leningen, en het injecteren van geld in de banksector ten tijde van financiële crises (waarbij privébanken vaak een integraal deel vormen met het nationale financiële systeem).]

Denk even een moment na over deze definitie en wat dit feitelijk betekent. Omdat onze moderne samenlevingen zijn gebaseerd op geld en floreren op geldstromen, zijn centrale banken zeer machtige instellingen. Zij zijn feitelijk de machtigste instituten die je je kunt voorstellen, veel machtiger dan onze “democratisch gekozen” regeringen. En omdat mensen geen enkele (directe) invloed hebben op wie de leiding heeft over een centrale bank, wat blijft er dan van onze democratie over? Goed, je kunt denken dat de regering verantwoordelijk is voor het uitvaardigen van de wetten waaraan wij ons moeten houden, maar als je deze wetten nauwkeurig bekijkt zul je zien dat veel van deze wetten alleen dienen om het monetaire systeem te beschermen en daarmee de centrale banken. En ofschoon het lijkt alsof regeringen bepalen wie de leiding heeft over een centrale bank, bestaan deze banken feitelijk buiten of boven onze democratie en zijn zij privébezit!

De Federal Reserve, de centrale bank van de Verenigde Staten, bijvoorbeeld, is niet Federaal en heeft ook geen geldvoorraad. De meeste Amerikanen denken dat het een overheidsinstelling is vanwege het woord ‘Federal’. Maar in werkelijkheid is de Federal Reserve een privécorporatie die wordt beheerd door bankiers en dient uitsluitend voor het persoonlijke gewin van deze bankiers ten koste van het volk, en niet ten goede van het volk. En aangezien de Federal Reserve het geld voor de V.S. levert en beheert tegen rente, moeten we concluderen dat de hele V.S. ook privé-eigendom is!

Dit voorbeeld geldt niet alleen voor de V.S., maar ook voor de Europese Unie en elke andere bestaande of aankomende Unie. Dus in plaats van een dictator die ons land leidt, hebben we privébankiers en zij zijn machtiger dan alle keizers die ooit op Aarde hebben geleefd.

Schuld

Om controle over iemand te hebben moet je je ervan verzekeren dat hij of zij bij jou schulden heeft. Om dat te bereiken moet je er eerst voor zorgen dat die persoon gelooft dat iets (zoals goud of geld) heel waardevol is. Ooit ruilden we goederen en wanneer we wederzijds akkoord gingen met de ruil wisselden we onze goederen uit, alles overeenkomstig: “jij hebt iets wat ik nodig heb en ik heb iets wat jij nodig hebt.” Toen kwamen er handelaren die inspeelden op de behoefte van anderen, en vervolgens manipulators die probeerden mensen afhankelijk van hen te maken om zelf macht te verkrijgen.

Op een bepaald moment in onze geschiedenis besloten mensen dat het makkelijker was om een betaalmiddel te gebruiken, en vanzelfsprekend werd goud de standaard. Oorspronkelijk werden munten van goud gemaakt, maar naarmate de bevolking groeide en er niet genoeg goud was, werd besloten om munten van andere metalen te maken, zoals zilver en nikkel, en uiteindelijk werd zelfs papier als wettig betaalmiddel ingezet.

Daarom geloven we tegenwoordig dat een eenvoudig stukje papier heel waardevol is omdat het ooit een bepaalde hoeveelheid goud vertegenwoordigde. Wij kunnen ons eten, onze kleding en ons onderdak betalen met papier waarop staat “5 dollar” of “5 euro”. Het is gewoon een afspraak, niet meer en niet minder. Het papier zelf is volkomen waardeloos. Echter, ten gevolge van deze afspraak, hoe meer geld je hebt, hoe machtiger je wordt. Daarbij komt dat wanneer je de geldvoorraad van een heel land of groep landen beheerst, je de machtigste persoon (of groep personen zoals bankiers) van de planeet wordt.

Wanneer mensen eenmaal tot in de kern van hun wezen geloven dat geld het meest waardevolle/belangrijke in het leven is, zal een systeem waarin mensen automatisch schuldplichtig worden het perfecte middel zijn om een hele bevolking in slavernij te brengen, met jezelf op de troon! Dit is precies wat privébankiers in de afgelopen paar honderd jaar hebben geprobeerd te bereiken. Een uitspraak van één van deze bankiers was:

“Geef mij de controle over het geld van een land en het maakt mij niet uit wie haar wetten schrijft.”
- Mayer Amschel Rothschild

“Laat mij het geld voor een land in omloop brengen en beheren en het maakt mij niet uit wie zijn wetten schrijft.”
- Mayer Amschel Rothschild

Om te begrijpen hoe dit systeem van schuldplichtigheid werkt waarmee centrale banken macht naar zich toetrekken, moeten we weten hoe deze banken te werk gaan. Ik zal dit uitleggen.

Er zijn twee drijfkrachten inherent aan de werkwijze van centrale banken: 1. het bepalen van rentetarieven, en 2. het beheersen van de geldvoorraad (inflatie). Verder voorzien centrale banken de economie van een land niet zomaar van geld, zij lenen het tegen rente. Vervolgens, door de geldvoorraad te vermeerderen/verminderen bepalen centrale banken de waarde van de in omloop gebrachte valuta.

Als je hier goed over nadenkt zal de structuur van dit systeem op de lange termijn maar één ding tot gevolg hebben: SCHULD.

Ik zal dit verder uitleggen. Het geld dat door banken in omloop wordt gebracht, wordt uitgeleend tegen rente, dus elke dollar of euro is die dollar of euro plus “x” procent directe schuld. De vraag is, aangezien centrale banken het monopolie hebben over de productie van een valuta voor een heel land en die valuta uitlenen met een directe schuld eraan vast, waar komt het geld vandaan om de schuld te betalen? Precies, opnieuw van dezelfde centrale banken. Dus om dit systeem draaiende te houden moeten centrale banken tot in eeuwigheid hun geldvoorraad vergroten om tijdelijk de openstaande schuld die is gecreëerd te dekken, wat nog meer schuld creëert aangezien dit extra geld ook tegen rente wordt uitgeleend.

Aangezien het voor een regering en dus voor de bevolking onmogelijk is om ooit uit deze zelfgenererende schuld te komen, is er niet veel verbeeldingskracht voor nodig om in te zien dat het eindresultaat van dit systeem totale slavernij zal zijn. Als je wilt, kunnen we dit als een wiskundige vergelijking schrijven:

SCHULD = SLAVERNIJ

Geldontwaarding

De vergelijking hierboven geldt alleen zolang wij, het volk, geld het belangrijkste blijven vinden. Banken kunnen geld drukken zoveel als zij willen (en doen dat ook), maar uiteraard zal dit geld uiteindelijk net zoveel waard zijn als in een monopoliespel: nul! Kijk eens naar de volgende grafiek die de geldontwaarding van de dollar laat zien sinds 1913:

<image>

Passen we deze cijfers toe op het dagelijkse leven, dan betekent het dat wanneer je in 1913 tien broden kon kopen voor 1 dollar, je voor diezelfde dollar nu slechts een half brood kunt kopen. Als gevolg moeten we nu veel harder werken voor onze dagelijkse kost. Natuurlijk zijn lonen sinds 1913 enorm omhoog gegaan, maar de levenskosten ook. Als wij al onze belastingen, verzekeringen en overige rekeningen voor ons huis hebben betaald, hoeveel hebben we dan over? Tegenwoordig moeten in de meeste gevallen man en vrouw werken om hun huishouding draaiende te houden.

Dus als het je tot nu toe niet interesseerde waarom prijzen continu omhoog gaan, weet je nu het antwoord. Centrale banken en regeringen vernietigen de koopkracht van valuta. Daarom zijn de levenskosten tegenwoordig zo hoog. En omdat de meeste mensen een auto willen of nodig hebben, en wat luxe die ze zich niet kunnen veroorloven, gaan ze naar de bank voor een lening…

Elektronisch Geld

In de afgelopen 200 jaar zijn we zo gewend geraakt aan banken en hun munten en biljetten als wettige betaalmiddelen, dat we ons nauwelijks een samenleving zonder kunnen voorstellen. En ofschoon we niet weten hoe banken precies te werk gaan en wat zij doen met “ons spaargeld”, hebben we deze banken als vanzelfsprekend geaccepteerd als monetaire autoriteiten. Waarom? Omdat we eraan gewend zijn te worden gedicteerd wat te doen en zelfs hoe te denken! De meesten van ons geven er de voorkeur aan anderen voor zich te laten denken en de verantwoordelijkheid voor alles te laten. Wat wij niet beseffen is dat met deze verantwoordelijkheid wij ook onze vrijheden prijsgeven, ons eerste en belangrijkste geboorterecht.

Omdat we zo gewend zijn geraakt aan het huidige monetaire systeem dat in rap tempo een elektronisch systeem aan het worden is zonder harde valuta, zullen we als vanzelfsprekend de volgende stap, het afschaffen van munten en biljetten, accepteren. Dit betekent dat degenen die de controle hebben over geldstromen, geld kunnen genereren op computerschermen – door niets gedekt – en overheden en mensen kunnen dicteren hoeveel geld zij mogen verdienen of bezitten. De bankiers zullen dan de macht hebben om selectief mensen te kiezen voor bepaalde posities om hun systeem draaiende te houden, meer nog dan nu het geval is.

Macht

Uiteindelijk komt alles neer op macht en hoe die wordt verkregen. Mensen zijn bij hun geboorte allemaal even machtig. Het is alleen doordat we onze macht weggeven aan iemand anders dat we machtloos worden. Waarom doen we dit? Waarom geven wij onze macht weg en maken wij onszelf machtloos? De meesten van ons houden ervan om geld te hebben en na te jagen, de meesten van ons houden van het vooruitzicht “rijk” te worden. Vooral op jonge leeftijd worden we in de val gelokt van leningen opdat we dingen kunnen kopen die we ons anders niet kunnen veroorloven. Maar zonder het te beseffen betalen we een verschrikkelijke prijs voor het najagen van materiële weelde. Zolang we met onze gedachten het monetaire systeem, gecreëerd door een kleine groep bankiers, voeden en daardoor macht geven, en het als vanzelfsprekend als onze realiteit beschouwen, zal dit systeem blijven bestaan en elke dag zijn gevangenisdeuren wat verder sluiten totdat er niet langer een uitweg is.

Gelukkig worden steeds meer mensen wakker die beginnen te beseffen hoe relatief dit monetaire systeem is, hoe we worden gedwongen om hard te werken om het draaiende te houden en hoe de elite profiteert van de arbeiders – achter de schermen. We beginnen steeds meer te beseffen dat er iets vreselijk mis is met dit systeem. In de V.S. worden steeds meer mensen zich bewust van het feit dat zij inkomstenbelasting hebben betaald gebaseerd op een illegale handeling door dezelfde elite. De I.R.S. (de Amerikaanse belastingdienst) kan mensen niet dwingen om inkomstenbelasting te betalen, maar doet dat toch, door middel van intimidatie. En de meeste mensen zijn te bang om voor zichzelf en voor hun rechten op te komen, gewend als ze zijn om te gehoorzamen aan regels en autoriteiten.

Uiteindelijk is er maar één autoriteit, de autoriteit in onszelf. Als we dat eenmaal doorhebben, zullen we voor onszelf opkomen en ons richten op de werkelijke waarden in het leven, en niet op een paar munten, biljetten of cijfers op een computerscherm. Er is niets mis met een monetair systeem als middel om de waarde van goederen te bepalen, zolang dat systeem in dienst staat van de mens in plaats van dat de mens in dienst staat van het systeem.