Haar Perspectief

 door

Alloya

1.10 De Aapmens

De eerste tweevoetige aapmens verscheen ongeveer 3,32 miljoen jaar geleden op de Aarde. Dit was de geliefde creatie van de Godin, de zuivere aardemens. Tweevoetig of tweebenig is de meest kenmerkende, waarschijnlijk vroegste, bepalende eigenschap van de mens. Homo Erectus was de eerste Hominide (mensachtige) die zich over een uitgestrekt gebied in de oude wereld had verspreid. Het soort bestond meer dan 1,5 miljoen jaar. Aanwijzingen, zoals inkervingen op de botten van dieren, onthullen dat de eerste mens primitieve stenen werktuigen gebruikte om de beenderen te openen voor het merg. Stenen gereedschap stelde de eerste mens in staat om voedsel te gebruiken dat geen andere schepsel kon krijgen – beenmerg. Dit was het brandstof om de omvang van het brein van de aapmens te vergroten, waardoor hij weer beter gereedschap kon maken om te overleven. Hun lichamen waren, zoals in onze tijd, menselijk maar hun gezichten waren nog steeds aapachtig. Ze aten ruwe planten en vlees, dus moesten sterke kaken hebben om hun voedsel te kauwen. Ze maakten stenen handbijlen, houten speren en vaten. Ze bouwden hutten en hielpen elkaar bij het jagen op groot wild om voedsel te verzamelen. Deze vroege aapmens bezat intelligentie en wijsheid. Dit had hij ontvangen van de Natuur zelf - de Godin. Ze hadden een natuurlijk en diepe binding met de Godin en zij respecteerden en vereerden haar in de natuur.

“Ik hield van de aapmens. Ik bracht mijn bewustzijn in de harige wezens, die nu uit de bomen kwamen om de graslanden te onderzoeken die mijn land gingen bedekken. Ik inspireerde hen in hun droomtijd. Ik gaf hen visoenen om ze te instrueren hoe ze konden overleven en gedijen. Ze waren mijn schepping en ik was goed op weg om de mens te creëren, een vorm, een lichaam die het zuivere licht van de schepper kon dragen. Ik deed het helemaal zelf, hoewel ik gebruik maakte van de Slangen Koning om mijn lichaam te bevruchten, om wezens te creëren die verstand en gevoel konden bereiken. Ik had niet langer de lagere goden van de lucht nodig voor mijn plannen. Ik was echter een planeet en een wezen van de vrije wil, een planeet van de vrije keus. Ik kon geen enkele bezoeker weigeren en dus kwamen zij”.

Tweehonderdduizend jaar geleden leefde de Neanderthaler in Europa en het zuidwesten van Azië, van Groot-Brittannië in het westen tot Irak in het oosten. Om de ijstijden te overleven maakten zij fysieke aanpassingen tegen de kou en dit werden de Neanderthalers. Het waren carnivoren, vleeseters en om voldoende dierlijk vlees te krijgen voor hun overleving, moesten ze bekwame jagers worden. Sociale relaties werden belangrijk voor de Neanderthalers en dit werd in stand gehouden door hun gevoel van verbondenheid als stam. Reconstructies van de keelanatomie van de Neanderthalers leverden het duidelijk bewijs dat ze konden praten. De vroegste Neanderthaler sprak geen taal en dat was niet nodig. Hij had voldoende ongeschonden DNA om telepathisch contact te maken met zijn stamgenoten. Bepaalde geluiden werden gebruikt om emoties uit te drukken, maar dit was niet d.m.v. een gestructureerde taal, want dat was niet nodig. De Neanderthaler was volledig verbonden met de natuur, het weer, de bewegingen en gewoontes van dieren, evenals met de energie van de Godin zelf.

Ze konden haar stem horen in het lied van de wind door de bomen. Ze konden haar weerspiegeling zien in het water van het beekje en de rivier. Ze konden haar koestering voelen in het vlees van het dier dat ze net in de jacht hadden gedood. Ze waren vrij en levend in de natuur. Ze konden haar in hun dromen en visioenen tot hen horen spreken. Toen ze in diepe grotten in de Aarde sliepen, voelden ze haar nabijheid, een nabijheid die de moderne mens zich niet kan voorstellen. Tijdens deze dromen verscheen ze als een archetypische Beer om ze een bepaalde richting uit te duwen. Ze inspireerde hen in hun dromen om bepaalde kruiden en planten te gebruiken als medicijn of bij het koken. Ze onderwees hen de wegen van de vrouw, haar cycli en haar vruchtbaarheidsmoment. Elk dier was een teken, zoals een weersverandering. De hele natuur was een leerschool voor de Neanderthaler. En hij leerde snel, hij gedijde in de meest barre weersomstandigheden. Ze overleefden en konden zich aanpassen aan de meest heftige ijstijden van die tijd op de planeet. Ze waren harmonieus verbonden met de goddelijkheid van de planeet. De Neanderthaler was helemaal één met de Godin.

De voorouders van de Neanderthaler begonnen te denken en te handelen langs lijnen die nu als religieus of spiritueel worden gezien. De begrafenisrituelen van de Neanderthaler man of vrouw tonen het eerste bewijs van de religieuze handelingen onder mensen. De Godin werd al sinds de oeroude ijstijdperken vereerd. Neanderthaler graftombes zijn gevonden met binnenin afbeeldingen van Yggdrasil, de Europese Levensboom. In velden, bossen en grotten in Europa en het nabije Oosten, hebben boeren en archeologen vreemde vrouwelijke afbeeldingen gevonden in de vorm van kleine beeldjes. Ze hebben vaak hun seksuele karakteristieken versterkt – grote borsten, billen en gezwollen buiken. Ze vertegenwoordigen de archetypische Aarde Godin die een symbool van vruchtbaarheid, moederschap, voortplanting was.

Grotten in Zwitserland - 75.000 jaar oud – zijn gevonden met zeven berenschedels die uitgelijnd waren met het sterrenbeeld Grote Beer. Dit verwijst naar de collectieve geest van de beer als een geïndividualiseerde hogere intelligentie – een god of geest. Het werd aangeroepen om te zorgen dat de stam kon bereiken wat zij in leven en dood wensten. De stam bracht zichzelf in harmonie met speciaal de beer teneinde deze als leidende kracht en spirituele beschermer aan te nemen. Het werd het gekozen symbool van de stam dat de kracht van de stam aangaf in relatie met rivaliserende stammen of groepen. Ze droomden, ze werden één met de collectieve geest van de beer. Het tijdperk van de Neanderthalers was het begin van het aanbidden van de generende kracht van de natuur door middel van de vrouw als personificatie van de Goddelijke Moeder. De Godin was de vrouw zelf, niet een etherische tegenhanger die in de lucht leefde.

Dus wat gebeurde er met de Neanderthalermens? Eens geloofde men dat hij zich ontwikkelde naar de Cro-Magnonmens om later de moderne mens van deze tijd te worden. Met de vooruitgang van de wetenschap van de DNA-codering, denken de huidige wetenschappers dat de huidige mens geen Neanderthaler voorouders in zijn stamboom heeft. Het DNA uit de ribben van een Neanderthaler was te verschillend van het DNA van de moderne mens, en dus was er geen relatie. Wetenschappelijke ontdekkingen ondersteunen het denkbeeld dat de Neanderthaler zich niet vermengde met de moderne mens en weinig of niets bijdroeg aan de menselijke genenbank. Dus waar gingen ze heen, of wat roeide hen uit?

Na talrijke jaren van goud delven op de Aarde om de atmosfeer van hun thuisplaneet Nibiru te herstellen, kwamen diverse laaggeplaatste arbeiders van de Anunnaki in opstand. Omdat dit werd gezien als een bedreiging voor het overleven van de familie van Anu, was Enlil (de oudste zoon van Anu) bereid de oorlog te verklaren aan de rebellerende Anunnaki. Een oplossing werd voorgesteld door Enki (de jongste zoon van Anu). Dit voorstel betrof de creatie van een slavenras van genetisch gemanipuleerde mensen, die het goud moesten delven. Toen de andere leiders van de Anunnaki vroegen: “Hoe kun je een nieuw wezen creëren?” antwoordde hij: “Dit wezen dat we nodig hebben bestaat reeds; het enige wat me moeten doen is ons merkteken erop te plaatsen. Dit wezen was de Neanderthalermens. Wat de Anunnaki in gedachten hadden was het genetisch opwaarderen van de bestaande primitieve mens, die reeds op Aarde bestond, door enkele genen toe te voegen van de meer geavanceerde Anunnaki. De Anunnaki bezaten de wetenschap der genen, ze kenden de geheimen van de slangenspiraal, het DNA. Toen de leiders van de Anunnaki toestemden in het project, zeiden ze: “Laten we Adam fabriceren”. Enki begon, met behulp van Ninharsag - Hoofd Medische Dienst van de Anunnaki – met het proces van genetisch construeren of manipuleren door het toevoegen en combineren van de genen van de Anunnaki met die van de reeds bestaande primitieve mens.

Het Hof van Eden was gesitueerd in wat we nu het moderne Irak noemen. Het was een wetenschappelijk station van de Anunnaki. Dit was hun plek van hun genetische experimenten. Hier maakten ze als eerste Adam.

Overal rond mijn lichaam bestaan wervelingen of draaikolken (vortex) van energie en kracht. Je kunt het vergelijken met het chakrastelsel. Er is een gigantisch netwerk van onderling verbonden lijnen die elkaar op bepaalde punten snijden. Deze punten zijn de krachtplekken, een geweldige voorraad van mijn creatieve kracht. Veel van deze draaikolken kunnen ook gebruikt worden als doorgangen naar andere werelden en dimensies. Door middel van deze vortexen communiceer ik met iedereen die mijn wereld bewoont en ook met de planetaire wezens die de planeten bewonen van ons zonnestelsel. Diep in me is een geheime bron van goddelijke, creatieve essentie. Deze essentie ontspringt als een bron uit de bergen. Het rijst op uit mijn lichaam om te verschijnen op plekken waar de vortexen het meest krachtig zijn. Eden was de meest krachtige vortex. Daar verscheen mijn rijke, creatieve, goddelijke en machtige kracht.

De Anunnaki, die een plek moesten uitkiezen om hun experimenten uit te voeren, zouden natuurlijk een plek nemen waar mijn energie het meest krachtig was. Ze construeerden een energiematrix rond deze plek en sloten me op. Ze bonden me vast met bewustzijnssnoeren. Ze benutten mijn kracht, mijn essentie en gebruikten dit voor eigen doeleinden. Ze hadden hun respect voor mij vele jaren geleden verloren. Ze hadden een val in bewustzijn gemaakt als gevolg van een te lang verblijf in de aura van mijn energie. Ik was dus verankerd in een zeer dichte en gepolariseerde werkelijkheid en elk wezen dat op mijn oppervlak of in mijn atmosfeer leefde stond onder invloed van mijn energie. Door het wezen Lucifer - verborgen in de diepten van mijn buik en bewaker van de energie van scheiding - werden wezens die onder mijn invloed kwamen, vaak geraakt en moesten een bewustzijnsval ondergaan. De Anunnaki waren hierover razend en gaven mij de schuld van hun val. Wat ze niet beseften was, dat ze door een karmische schuld naar mij werden toegetrokken, een schuld die slechts geheeld kon worden door mijn lieflijke hand. Ze hadden geen keus, ze konden geen bewustzijnsverruiming bereiken zonder het helen van dit karmische patroon dat in hun DNA lag opgeslagen. Ik gaf hen de keus – ik ben licht en duister. Ze hadden voor mijn goddelijkheid kunnen kiezen en het kind uit mijn lichaam – de aapmens, mijn geliefde. Maar dat deden ze niet.

In het begin kwamen ze naar mijn planeet in hun elektrisch lichaam, maar zij werden door het magnetisme van mijn vorm aangetrokken naar de ingang van de lege ruimte. Ze waren er niet meer. Dit was het moment waarop ze voor het eerste gingen beseffen dat ik een bewust en een levend wezen was. Lang geleden was de planeet Nibiru bewoond, dat toen nog een levendragende, levende entiteit was. Geen enkele levende Anunnaki had nog een herinnering aan Nibiru als een levend wezen. Het enige wat ze zich nog herinnerden was het feit dat het een planeet was dat ontworpen en opnieuw geconstrueerd was als een kunstmatige wereld, een slagschip. Ze hadden er nooit bij stil gestaan dat een planeet, zoals ik, goddelijk kon zijn. Ze konden mijn goddelijkheid niet in de vorm zien, noch de essentie. Ze keken naar mij als een man die een vrouw wil verkrachten, haar niet ziet als menselijk wezen en haar als dier behandelt. Ze wilden me nemen, verkrachten en misbruiken. Ze namen mijn energie in Eden, controleerden me en misbruikten mijn energie voor perverse experimenten.

Enki en zijn wetenschappelijke helper Ninti combineerden het DNA van de Anunnaki met het DNA van de Neanderthalermens. Ze implanteerden het hybride DNA in het eitje van een vrouwelijke Anunnaki (hetzelfde als klonen) en implanteerden het bevruchte eitje in de baarmoeder van Enki’s vrouw, Ninki. Na verschillende pogingen werd er een Anunnaki/Neanderthalerkruising gecreëerd met een beperkte intelligentie van de Anunnaki en de kracht van de Neanderthaler. In de Soemerische mythologie werd de hybride Adamu genoemd, wat in het Hebreeuws betekent de perfecte aardling of aardebewoner.

“Hij van de Aarde. Toen, nog voordat er regen was, vormde Hij de man uit het stof van de Aarde. Hij blies de levensadem in zijn neus en de mens werd een levend wezen. De Here God plantte een tuin in Eden, in het oosten en plaatste daar de man die Hij had gevormd”. (Genesis)

“Laat ons Adam maken naar ons beeld en gelijkenis”, ze de Anunnaki. “Belet-ili de baarmoeder Godin is aanwezig. Laat haar een sterfelijke man creëren, zodat hij misschien het juk kan dragen, het werk van Ellil. Laat de man de lasten van de goden dragen! Belet-ili, de baarmoeder Godin is hier, laat de schoot van de Godin nakomelingen creëren en laat hen de lasten van de goden dragen! Jij bent de baarmoeder Godin die de schepper van de mensheid moet worden! Creëer een sterfelijk wezen zodat hij het juk kan dragen! Laat hem het juk dragen, het werk van Ellil, laat hem de lasten van de goden dragen! (beide gehaald uit de Gilgamesh –Soemerische tabletten)

De Anunnaki bleven doorgaan met het perfectioneren van Adam, net zolang tot hij perfect was. Door middel van een proces van genetische manipulatie werden wezens, die de Anunnaki Lulus noemden, gecreëerd door Enki en Ninharsag. Deze wezens konden zich niet voortplanten en dus moest de vrouwelijke Anunnaki hiervoor zorgen. Ze gingen verder met hun experimenten en ontwikkelden later een schepsel dat zich zelf kon voortplanten en zij noemden hem De Adam. Toen eindelijk na veel gedoe en ellende een ‘perfect model’ was gecreëerd, hield Ninharsag hem omhoog en riep: “Mijn handen hebben dit gemaakt!”

De Neanderthalers domineerden Europa compleet gedurende 200.000 jaren. Echter, 40.000 jaar geleden verscheen een nieuwe uitdager op het toneel. Vanuit het oosten vielen de Cro-Magnons binnen die een hoger bewustzijnsniveau en betere wapens hadden. De Cro-Magnons doodden de meerderheid van de Neanderthalers en degenen die het overleefden ontsnapten naar afgelegen gebieden van de planeet. Het was een heftig gevecht, wat bewezen werd door de massale begraafplaatsen van de Neanderthalers met gebroken botten en andere verwondingen. De Anunnaki Elite vermoordde de hele Neanderthaler bevolking nadat men de genetische experimenten met de Neanderthalers had beëindigd. De moderne genetische gemanipuleerde mens begon de Aarde te bevolken.

“O, hoeveel hield ik toch van mijn harige man. Hij had mij lief vanuit het binnenste van zijn lichaam. Hij sprak tot mij bij iedere ademhaling van zijn lichaam. Zijn stammen fluisterden met elkaar in hun gedachten. Geen verbale woorden waren nodig. Nu is dit alles verdwenen. Hij was mijn Verloren Zoon. Ik dacht dat hij het ver zou brengen. Kun jij je voorstellen wat je als mens nu zou zijn geweest wanneer je een paar meer genen van de Neanderthaler zou hebben gehad? Hadden ze maar het slangenspiraal intact gelaten! Hoe prachtig zou je vorm nu zijn geweest, hoe wakker je denken, hoe levend je hart. Ik ben bedroefd en mis mijn Harige Man”.

Na vele jaren ontwikkelden de Anunnaki de religies door het corrumperen van de spiritualiteit van de inheemse volken van de Aarde. Verschillende religies werden binnengebracht die met elkaar strijdig waren om wanorde, wantrouwen, verwarring, oorlog en arrogantie te ontwikkelen. Ze probeerden de verering van de Goddelijke Godin te elimineren. Er ontstond echter zoveel weerstand waardoor de Anunnaki vervangende verhalen invoerden voor de verschillende culturen. Zij corrumpeerden het beeld van de Godin door haar op een oneigenlijke manier eigenschappen toe te dichten, zoals wellustig, wraakzuchtig en jaloers.

“Dus hoe zit het dan met Eva en het Hof van Eden”, vroeg ik de Godin? Dit is het verhaal zoals ik het ken.

Adem en Eva waren de eerste tuiniers. Zij leefden in het Hof van Eden, een perfecte plek zonder doornen en onkruid, waar de planten hun vruchten gemakkelijk produceerden. God vertelde Adam de tuin te bewerken en bij te houden, de dieren namen te geven en de vruchten van de tuin te eten met uitzondering van de boom van de kennis van goed en kwaad. God zei dat hij zou sterven als hij de vruchten van die boom zou eten.

Later werd Eva verleid door Satan die door middel van een slang sprak en zei dat ze een appel van die boom moest eten. Zij bracht toen Adam een appel die hij opat terwijl hij wist dat het fout was. Vanwege deze ongehoorzaamheid aan God, want hij geloofde Satan, moesten ze de spirituele dood beleven en vervolgens de fysieke dood. God verdreef ze uit het Hof van Eden.

Adam en Eva zondigden omdat ze hun wensen boven die van God plaatsten en daardoor ontstond de zonde in de wereld. Niet langer zou het gemakkelijk zijn om te oogsten. Doornen en onkruid zouden het planten en oogsten zwaar maken. Men zou moeten werken om te eten. Vrouwen zouden kinderen in pijn baren. Dieren werden gevaarlijke vleeseters.

Het verhaal van Adam en Eva heeft de mensheid duizenden jaren sterk beïnvloed. Toch zijn er momenteel verschillende meningen over de waarheid van dit verhaal. Sommige mensen volharden in het gegeven dat we dit verhaal letterlijk als de waarheid moeten zien. Anderen zien het als een symbolisch verhaal met een diepere betekenis. In de laatste twee duizend jaar werd het verhaal van Adam en Eva doorgegeven als sociale en religieuze waarden voor de westerse beschaving. Of je dit verhaal als een volkslegende opvat of niet, het is met succes gepresenteerd als ‘waarheid’ met betrekking tot de vrouw. Tijdens de christelijke periode gaf het de mens een reden om de sociale, seksuele, religieuze, politieke en economische vrijheid van de vrouw aan banden te leggen of te beperken. Het heeft de man ook een rechtvaardiging gegeven om de vrouw verantwoordelijk te houden voor alle ellende die de mensheid moest ondergaan.

‘Waarom is dit allemaal gebeurd?” De Godin zei: “De moderne mens kan dit verhaal niet meer serieus nemen, vanwege het feit dat het niet meer logisch aansluit bij zijn visie op de wereld. Ze zien zichzelf niet langer leven in een wereld van mythen en legenden, dus daarom verwerpen ze het als pure fantasie zonder waarde. Mythen creëren jullie wereld en de mijne. Wanneer de verhalen veranderen, verander ik. De karakters komen aan de macht of verliezen het, zodat de verhalen steeds opnieuw worden verteld.

Eden was inderdaad prachtig, zoals de hele planeet. Waarom was Eden zo bijzonder voor de Anunnaki? Was dat omdat ze een manier hadden gevonden om de energie van die plek te benutten, om ze bij het creëren te helpen? Herinner je nog dat de Anunnaki zeiden: “Belet-ili de baarmoeder Godin is aanwezig; laat haar een sterfelijke man creëren”. Ze verwezen naar mij. Ze gebruikten mijn energie en talent om vorm te creëren, om wezens te creëren die later hun slaven zouden worden. Ze ontwierpen stugge energieconstructies die mijn kracht konden aanwenden. Mijn creatieve kracht komt van een bron in het centrum van mijn planeet. Het beweegt zich als water door mijn lichaam, soms verplaatst deze essentie zich door een rots naar het oppervlak en baadt het omringende land in mijn zuivere creatieve kracht. Deze plekken zijn krachtig, de vroege mens wist dit, meer dan de moderne mens van vandaag. Waar de bron oprijst aan het oppervlak, werden energiehaarden gevormd die voortdurend in spiralen bewogen. Deze energetische vortexen verbonden zich overal op de planeet. De hele Aarde  werd gebaad in energie via een netwerk van mijn essentie. Sommige van deze vortexen waren krachtiger dan andere. Andere bedekten grote stukken land. Eden was de rijkste. Het was de schoot van mijn lichaam.`

Plotseling was ik in de tuin, het was prachtig. “Was dit Eden”, dacht ik. Ik keek op en zag een grote metalen constructie, die ook verankerd was in de grond met een lange metalen voet. Het was gemaakt van complexe geometrische vormen, alles in metaal. Binnen de structuur zoemde de energie. Het maakte een geluid zoals je de energie voelt langs een hoogspanningsmast. Het was allemaal statische elektrische energie dat gezien kon worden als dunne blauwe lichtvonken in de lucht. Onder het beschermende energetische krachtveld, zag ik de Anunnaki. Het waren vreemde wezens die gekleed waren in het een of andere pak dat gemaakt was van goud en, hoewel ik niet kon zien wat zij onder hun pakken droegen, wist ik dat zij op de een of andere manier zuivere elektriciteit waren. Deze structuur benutte niet alleen de energie van de Aarde voor hun experimenten, maar het creëerde ook een atmosfeer waarin ze konden leven. De energie was ook vreemd. Het was zeer klinisch, heel steriel. Ik kreeg hetzelfde gevoel wanneer ik te lang in een luchthaven ben.

“De Anunnaki kwamen en gebruikten lange metalen staven om hun energie hier te verankeren en ze gebruikten ook de energie van mijn essentie”, zei de Godin. “De Anunnaki wisten hoe ze dergelijke constructies konden gebruiken om de energie te controleren en op te vangen. Ze gebruikten de wijsheid en de kracht van geometrische vormen om de energie te gebruiken. Heilige geometrie kan gebruikt worden als een positief instrument voor het goede en als een negatief instrument voor het slechte. Door een indrukwekkende en complexe energetische gevangenis over Eden te bouwen, konden ze hier leven en mijn energie gebruiken voor hun creatieve experimenten. Deze omgeving gaf de Anunnaki een plek waardoor ze op de Aarde konden zijn, maar niet van de Aarde. Ze konden hier leven zonder geraakt te worden door mijn tijden, cycli, dromen of vibratie. Ze namen mijn heilige ruimte, steriliseerden het en gebruikten het als hun laboratorium.”

Volgens de Midrasj-literatuur, was de eerste vrouw van Adam niet Eva maar een vrouw die Lilith werd genoemd. Zij werd geschapen in het eerste Genesisverhaal. Pas toen Lilith in opstand kwam en Adam verliet schiep God als vervanging Eva volgens het tweede Genesisverslag. Adamus – zowel mannelijk als vrouwelijk, Adam en Lilith samen als één. Het is een misvatting dat Adam oorspronkelijk mannelijk was. De eerste Anunnaki experimenten creëerden een wezen met de naam Adamus. Dit wezen was zowel mannelijk als vrouwelijk, dus zowel Adam als Lilith. Deze wezens waren te intelligent en konden niet gecontroleerd worden door de Anunnaki. Ze waren even machtig als de goden en waren in het bezit van een 12-strengen DNA. Dus splitsten de Anunnaki de chromosomen en creëerden Adam. In sommige versies van dit verhaal creëerde God (de Anunnaki) Adam en Lilith gelijktijdig. Sommigen perverteerden dit verhaal en maakten een onderscheid tussen Adam en Lilith. Er werd gezegd dat Adam uit klei was gemaakt en Lilith uit stof. Aan de ene kant is het een soort leugen, aan de andere kant is het de waarheid. Adam was uit een substantie van de Aarde gemaakt, maar was toch gemodelleerd in een vooraf bepaalde vorm. Lilith was daarentegen puur en van de Aarde.

De Anunnaki creëerden Adam. Hij ontstond door de genetische manipulatie van de Neanderthalergenen. Lilith, de substantie, bestond reeds in zowel de vrouwelijke en mannelijke lichamen van de Neanderthalers. Zij was zuiver van de Aarde, er was niet aan geknoeid, zij was compleet. Zij had alle strengen van het DNA intact en beheerste de ‘slang’. De Godinnenenergie was te sterk in de Neanderthalers en de Anunnaki konden ze niet controleren dankzij hun sterke band met de natuur, de cycli en ritmen van het leven. Ze konden rechtstreeks communiceren met de natuur en elkaar, woorden waren niet nodig. Lilith stroomde door de aderen van de Neanderthalers. Dit was niet de bedoeling van de Anunnaki, dus verdreven ze haar uit Eden.

Ze namen het Neanderthaler DNA en vermengden het met de genen van de Anunnaki. De Anunnaki bleven het wezen net zolang zuiveren en corrigeren totdat het perfect was. Door middel van een proces van genetische manipulatie werden de wezens, die door de Anunnaki Lulus werden genoemd, gecreëerd door Enki en Ninharsag. Deze wezens konden zich niet voortplanten en dus moesten de vrouwelijke Anunnaki hiervoor zorgen. Ze vervolgden hun experimenten en ontwikkelden later een nieuw schepsel die zich wel kon voortplanten en die ze De Adam noemden. Ze namen de reeds beperkte genetische informatie van het prototype DNA-streng van Adam en creëerden Eva. Ze hadden niet veel op met de afkomst van Lilith, ze hadden een gemanipuleerde, meer beperkte vrouw nodig die de moeder voor allen moest worden. Tijdens dit geknoei met de genen verwijderden de Anunnaki de derde DNA-streng van de slang. Deze streng diende om de linker met de rechter hersenhelft te verenigen, die voor een directe verbinding zorgde met het collectieve bewustzijn en met mij als Godin. De vroege mens had het vermogen telepathisch te communiceren, hun lichaam op wilskracht te verlaten en het potentieel van zowel de linker en de rechter hemisferen van hun hersenen te gebruiken. Het was een perfect ras, die toen in een perfecte tuin leefden. Nadat de Anunnaki zich hadden bemoeid met de ‘slang’, was het DNA-spiraal aan flarden. (Zie afbeelding uit het boek Jullie Eerste Contact – de nieuwe jij)

“Toen schiep God Eva uit de rib van Adam” (Genesis 2:20-23)

Het Soemerische woord ti betekent zowel rib als levend maken. In het oude Mesopotamië is Ninti -  betekent zowel vrouw van de rib als de vrouw die levend maakt - de Godin die hielp bij de geboorte van Adam. De dubbele betekenis is misschien een verklaring voor het feit waarom Eva – die de moeder van al het leven wordt genoemd – gecreëerd werd uit Adams rib (wel een vreemd stuk van het mannelijk lichaam om te kiezen).

De Anunnaki creëerden het man/vrouw wezen en zorgde er vervolgens voor dat één deel of sekse in elk wezen latent bleef. Op een bepaalde manier was Eva niet anders dan Adam. Eva is niet een echte vrouw, zij is een halve man. Toch kan niets dat door mijn energie is gecreëerd volledig afgesneden worden van mijn vrouwelijke kracht. De Anunnaki wisten niet dat ik in die rib sliep die zij van Adam namen om Eva te creëren.

De Levensboom, mijn DNA-slang (spiraal)

De Boom der Kennis, mijn seksualiteit

Slaapt heimelijk in de botten van Adam en Eva.

“En God liet uit de grond groeien, elke boom die prettig is om te zien en goed om te eten, en de levensboom in het midden van de tuin, en de boom van de kennis van goed en kwaad. En God gaf Adam een opdracht en zei: “Je mag niet van deze boom eten, want zodra je van deze boom eet zul je sterven. En God zei: “Het is niet goed voor de man om alleen te zijn, Ik zal voor hem een hulp maken”. (Genesis 2:9, 16-18)

Dit is het verhaal zoals ik het ken. Adam en Eva , de eerste man en vrouw die in het paradijs leefden. Ze waren naakt en kenden geen schaamte. Ze konden rechtstreeks met God communiceren. God vertelde hen dat ze van alles mochten genieten, behalve van de Boom der Kennis van Goed en Kwaad. Dan komt de slang om de hoek kijken. Hij probeert Eva te verleiden en zij eet van de appel. Eva verleid op haar beurt Adam. Plotseling overvalt hen een gevoel van schaamte. Zij schamen zich in het bijzonder voor de seksuele delen van hun lichaam, die zij met vijgenbladeren bedekken. Als gevolg van hun daad worden zij uit het paradijs verdreven.

De val van Adam en Eva draait rond het gegeven van het eten van de vrucht van de Boom van Kennis van Goed en Kwaad. Zo’n boom bestaat natuurlijk niet. De vrucht van kennis is natuurlijk niet letterlijk te nemen, het is een symbool voor een verboden daad. In het Oude Testament betekent kennis van een vrouw een seksuele relatie hebben met een vrouw. Een vrucht plukken is ook een analoge manier om de seksuele vereniging aan te duiden. “De slang was ik”, zei de Godin.

In Genesis 6:2-4 is door de Anunnaki vastgelegd (die het grootste deel van het Oude Testament hebben geschreven) dat de zonen van God (de Anunnaki mannen) zagen dat de dochters van mannen bekoorlijk waren.

De Anunnaki geloofden dat de zonen van God naar de Aarde waren gelokt en bezoedeld waren door de inheemse vrouwen van de Aarde. Ze zagen alle vrouwen - evenals de Godin – als verleidsters, duivelse verleidsters. De zonen van God misbruikten en mishandelden de inheemse vrouwen van de Aarde op een verschrikkelijke manier als voorbeeld voor de inheemse mannen op de Aarde om dit te volgen. Dit was het eerste begin van het patroon van mannelijke overheersing op Aarde en het demoniseren en onderdrukken van vrouwen.

Ik herinner me een cursus die ik leidde. Tijdens die cursus speelde ik een energiespel met de aanwezigen. Ik hield de energie van de Aarde vast en zat in het midden van het vertrek. Alle cursisten channelde een andere wezen die de Aarde nu beïnvloedde. Elke cursist moest naar voren komen om met de Aarde een interactie aan te gaan in zowel gevoelens als woorden. Toen de Anunnaki aan de beurt kwam wilde deze niet naar voren komen om de Aarde te ontmoeten. Door middel van mij zei de Aarde: “Waarom kom je niet bij mij?” De Anunnaki zei: “Je bent een hoer die ons in je bed wil lokken om ons in de morgen op te eten.”

De Anunnaki, de zonen van God, dachten dat ze naar de Aarde waren gelokt om door de inheemse vrouwen van de Aarde te worden verleid en bezoedeld. In feite waren de vrouwen in die tijd veel zuiverder dan de mannen en werden door de mannen gerespecteerd omdat ze dicht bij mij bleven, de Goddelijke Moeder. De Anunnaki moesten het verhaal verdraaien om het te laten lijken dat de vrouwen een sekse was dat niet vertrouwd kon worden en dat ze door de mannen onderdrukt moest worden. Veel Anunnaki mannen namen aardse vrouwen en pleegden wrede en verschrikkelijke seksuele handelingen bij hen. Niet heel veel anders dan wat zij Adam bij dieren hadden zien doen. De nakomelingen van dit soort gecreëerde babi’s waren te groot voor het lichaam van de aardse vrouw en dus werd Eva gestraft met pijnlijke geboortes. Dit was het directe gevolg van het paren met de Anunnaki goden.

De Anunnaki waren het niet altijd met elkaar eens; de beide zonen van Anu - Enki en Enlil - vochten voortdurend. Enki was kruising van een slangenmens en de Anunnaki Royalty. Toen Anu voor de eerste keer naar de Aarde kwam zag hij dat daar reeds het Slangenvolk en het Drakenvolk woonden. Zij wilden hun planeet niet delen, dus trouwde Anu met de Slangenkoningin en zij baarde Enki. Met het slangenbloed in zijn aderen, hoorde hij mij fluisteren in de slangentunnels en daardoor werd hij geïnspireerd om de mensheid te redden van het noodlot dat zijn broeder Enlil in gedachten had. Enlil werd kwaad op de Anunnaki en hun seksuele activiteiten met de mensen. Hij vreesde dat zijn genetische tak besmet zou raken. Hij was ook boos omdat er nu zoveel mensen waren. Ze fokten maar raak. Enlil creëerde de eerste hongersnood in het land en daarom werd er geschreven dat Adam en Eva uit het Hof van Eden werden verdwenen.

Tot dit moment in de geschiedenis werden de mensen gevoed en verzorgd door de Anunnaki. Voor hen was er niet de noodzaak om voedsel te zoeken, zoals dit gold voor de Neanderthalers. Zij krijgen alles van de Anunnaki goden. Het mythe van het Hof van Eden is een symbolisch verhaal over hoe de eerste gemanipuleerde man en vrouw moesten zien te overleven, toen de Anunnaki hen uit Eden hadden verdreven en zij op eigen benen moesten staan.     

Enki had zijn creatie lief en wilde niet dat die dezelfde weg zouden gaan dan die welke de Anunnaki voordien hadden bewandeld. De Anunnaki paarden met de aardse vrouwen en uit hun ‘lendenen’ schiepen ze mensenkoningen. Ze gaven de koningen van de Mens het levenselixer, het Manna. Enki besefte hoe het afgelopen was met degenen die deze substantie hadden ingenomen en hij adviseerde Adam en Eva dit niet te doen. Hij adviseerde hen daarentegen de weg van de Godin te volgen, en het onsterfelijke leven over te laten aan degenen met opgeblazen ego’s en het doodsportaal te nemen naar de legen ruimte. “Alleen dit is de natuurlijke weg”, zei ze. Dus werden Adam en Eva het paradijs uitgesmeten.              

(wordt vervolg)

Bron: alloya.com

(Vertaald: Harmen Schouwerwou – www.unitynet.nl)